Opracowanie obejmuje osiem kompletnych bajek Ignacego Krasickiego: „Jagnię i wilcy”, „Ptaszki w klatce”, „Szczur i kot”, „Dewotka”, „Wół minister”, „Kruk i lis”, „Malarze” oraz „Przyjaciele”. Każdy tekst przedstawia osobną sytuację; ludzie i zwierzęta służą ukazaniu określonych postaw.
W „Jagnięciu i wilkach” drapieżnicy pożerają słabsze zwierzę, uzasadniając przemoc jego bezbronnością. W „Ptaszkach w klatce” młody czyżyk nie rozumie smutku starego, który pamięta wolność. W „Szczurze i kocie” przekonany o własnej wielkości szczur pada ofiarą kota. „Dewotka” pokazuje kobietę, która podczas modlitwy o przebaczenie bije służącą.
W „Wole ministrze” lew zastępuje pracowitego wołu zabawną małpą, a następnie lisem. Po niepowodzeniu obu wyborów przywraca wołu, który naprawia szkody. W „Kruku i lisie” pochlebstwo skłania kruka do otwarcia dzioba i utraty sera. „Malarze” zestawiają ubogiego, utalentowanego Piotra z bogatym Janem, który upiększa portretowanych. W „Przyjaciołach” zając bezskutecznie prosi kolejne zwierzęta o ratunek i ginie w paszczach psów.
Bajki demaskują między innymi przemoc, pychę, obłudę i fałszywą przyjaźń. Ich sens wynika z kontrastu oraz puenty, a nie z rozbudowanej psychologii postaci. Nie wszystkie zawierają rozwiniętą akcję: „Malarze” opierają się na porównaniu dwóch sposobów pracy i ich skutków.