Każda lista dotyczy osobnej bajki. „Malarze” przedstawiają stały kontrast między dwiema postaciami, a nie ciąg kolejnych wydarzeń; sytuację tę omówiono w streszczeniu.
„Jagnię i wilcy”
- Dwa wilki spotykają w lesie jagnię i zamierzają je rozszarpać.
- Jagnię pyta, jakim prawem chcą je zaatakować.
- Wilki uzasadniają zamiar słabością ofiary i pożerają jagnię.
„Ptaszki w klatce”
- Młody czyżyk pyta starego, dlaczego płacze mimo wygody w klatce.
- Stary czyżyk wyjaśnia, że pamięta wolność i opłakuje jej utratę.
„Szczur i kot”
- Szczur na ołtarzu przechwala się, że kadzidło jest palone na jego cześć.
- Krztusi się dymem kadzidła.
- Kot skacze z boku, chwyta szczura i go dusi.
„Dewotka”
- Służąca dopuszcza się drobnego przewinienia.
- Pani kończy modlitwę i jednocześnie ze słowami o przebaczeniu bezlitośnie bije dziewczynę.
„Wół minister”
- Wół sprawuje urząd ministra i utrzymuje porządek.
- Znudzony lew zastępuje go małpą, która bawi otoczenie.
- Zaniedbania narastają i zaczynają dotykać najuboższych.
- Małpa zostaje usunięta, a ministrem zostaje lis.
- Lis zdradza zarówno króla, jak i poddanych, więc także traci urząd.
- Wół powraca na stanowisko i naprawia szkody.
„Kruk i lis”
- Lis zauważa kruka trzymającego ser w dziobie.
- Chwali wygląd ptaka i sugeruje, że jego głos musi być równie piękny.
- Kruk otwiera dziób, aby zaśpiewać, i wypuszcza ser.
- Lis porywa ser i odchodzi.
„Przyjaciele”
- Lubiany przez zwierzęta zając żyje w przekonaniu o ich przyjaźni.
- Zbliżające się polowanie i psy zmuszają go do szukania ratunku.
- Koń odmawia zabrania zająca i kieruje jego nadzieję ku innym znajomym.
- Wół tłumaczy odmowę spotkaniem z jałówką.
- Kozioł odsyła zająca do owcy, a owca do cielęcia.
- Cielę odmawia i ucieka.
- Psy dopadają zająca i go zjadają.