Roland
Siostrzeniec Karola Wielkiego i dowódca tylnej straży. Łączy męstwo, wierność władcy oraz przywiązanie do wiary z nadmierną troską o rycerską sławę, która opóźnia wezwanie pomocy. Umiera po modlitwie i symbolicznym oddaniu rękawicy Bogu.
Oliwier
Najbliższy towarzysz Rolanda, równie gotowy do walki, ale ostrożniejszy w ocenie sytuacji. Wcześnie domaga się użycia rogu, a później zarzuca przyjacielowi nieroztropność. Umiera pojednany z Rolandem i modli się za niego.
Turpin
Arcybiskup Reims, jednocześnie duchowny i walczący rycerz. Rozgrzesza żołnierzy, godzi Rolanda z Oliwierem i błogosławi poległych. Mimo ran próbuje przynieść Rolandowi wodę; umiera, zanim zdoła mu pomóc.
Ganelon
Ojczym Rolanda i poseł Karola do Marsyla. Odbiera wybór na posła jako osobistą krzywdę, a urazę zamienia w plan wydania tylnej straży przeciwnikowi. Po usłyszeniu rogu próbuje powstrzymać cesarza przed pomocą i zostaje aresztowany.
Karol Wielki
Cesarz i pan Franków, od którego rycerze otrzymują obowiązki i zaszczyty. Po rozpoznaniu rogu nakazuje odwrót w stronę bitwy, lecz przybywa za późno. W opracowanym zakończeniu opłakuje poległych, a dalszej zemsty jeszcze nie przedstawiono.
Marsyl
Władca przeciwników Karola, z którym Ganelon zawiera układ. Przyjmuje plan odizolowania i wyniszczenia oddziału Rolanda zamiast otwartego pokonania całej armii cesarskiej. Jego działania uruchamiają zaplanowany atak na tylną straż.
Blankandryn
Poseł Marsyla i rozmówca Ganelona podczas podróży. Wspólnie z nim uzgadnia zamiar zgładzenia Rolanda i ułatwia nawiązanie tajnego porozumienia z królem. Jego rola pokazuje, jak prywatna niechęć Ganelona zostaje wykorzystana przez przeciwników.
Gabriel
Anioł, do którego Roland zwraca się u kresu życia. Przyjmuje wyciągniętą rękawicę, a następnie uczestniczy w przeniesieniu duszy rycerza do raju. Potwierdza religijny wymiar przedstawionej śmierci bohatera.