Proszę państwa do gazu – plan wydarzeń

Podczas dezynfekcji obozu narrator rozmawia z Henrim i innym Francuzem o żywności oraz transportach.
Henri proponuje narratorowi pracę przy rozładunku w grupie „Kanady”.
Więźniowie docierają na rampę i przygotowują się do przyjęcia pociągu.
Przyjeżdża transport ludzi z Sosnowca i Będzina.
Esesmani rozdzielają przybyszy i zarządzają odebranie ich bagaży.
Część ludzi idzie do obozu, a pozostali są kierowani na samochody jadące ku komorom gazowym.
Narrator wynosi z wagonu martwe niemowlęta; starsza kobieta przyjmuje ich ciała.
Wyczerpany narrator mówi Henriemu o swoim gniewie wobec ofiar.
Kobieta wypiera się dziecka, próbując uniknąć skierowania na śmierć.
Andrej brutalnie wrzuca kobietę i dziecko na samochód.
Młoda dziewczyna rozpoznaje prawdę i sama dołącza do wywożonych.
Przyjeżdżają dalsze transporty, a praca przy ludziach i ich rzeczach trwa.
Narrator wymiotuje i na pewien czas chroni się pod wagonem.
Po nocnym rozładunku więźniowie wracają do obozu z mieniem i żywnością zabranymi z rampy.