Narrator — więzień pracujący na rampie
Opisuje wydarzenia z perspektywy uczestnika pracy przy transportach. Korzysta z możliwości zdobycia żywności, ale zarazem przeżywa odrazę i rozpoznaje własny gniew wobec ofiar. Jego pytania do Henriego pokazują świadomość moralnego zagrożenia; nie należy bezpośrednio utożsamiać tej literackiej postaci z autorem.
Henri
Francuski więzień zna praktyczne zasady pracy „Kanady” i wprowadza w nie narratora. Umie zdobywać żywność oraz zachowywać dystans potrzebny do wykonywania obozowych czynności. Wyjaśnia koledze, jak przemoc systemu przekierowuje gniew na bezbronnych przybyszów.
Andrej
Więzień pracujący przy transporcie reaguje na kobietę wypierającą się dziecka brutalnym działaniem. Wrzuca matkę i dziecko na samochód, co spotyka się z aprobatą esesmana. Jego postawa łączy potępienie zachowania matki z faktycznym udziałem w przemocy wobec niej.
Matka wypierająca się dziecka
Próbuje odłączyć się od wołającego ją dziecka, aby zwiększyć szansę przeżycia selekcji. Jej wybór rozgrywa się pod groźbą natychmiastowej śmierci. Zostaje przemocą skierowana wraz z dzieckiem na samochód.
Jasnowłosa dziewczyna
Pyta narratora o przeznaczenie transportowanych ludzi. Rozpoznaje prawdę z jego reakcji i sama dołącza do wywożonych. Jej zachowanie kontrastuje z panującą na rampie paniką, ale tekst nie podaje jej imienia ani dalszych losów poza tym wyborem.
Starsza kobieta
Przyjmuje ciała niemowląt wynoszone z wagonu, których inne kobiety boją się wziąć. W warunkach skrajnego zagrożenia wykonuje gest troski o bezbronnych i zmarłych. Nie jest przedstawiona jako osoba, która dzięki temu unika śmierci.
Esesmani
Kierują rozładunkiem, selekcją i odbieraniem mienia, posługując się rozkazami oraz przemocą. Ich rutynowe zachowanie kontrastuje z przerażeniem przywożonych. To oni organizują warunki, w których więźniowie muszą wykonywać pracę służącą zagładzie.