Rozdzióbią nas kruki, wrony… – plan wydarzeń

Winrych prowadzi wóz z ukrytą bronią przez błotnistą okolicę w stronę Nasielska.
Dostrzega rosyjskie wojsko i bezskutecznie próbuje uciec.
Ośmiu ułanów otacza wóz i odkrywa transport broni.
Winrych odmawia podania informacji o oddziale, dla którego przewozi broń.
Żołnierze przebijają go lancami, a strzał zabija jednego z koni.
Ułani zabierają część broni i odjeżdżają.
Winrych odzyskuje na chwilę przytomność, modli się i umiera.
Drugi koń, szarpiąc się w zaprzęgu, łamie nogę.
Następnego dnia kruki i wrony zaczynają żerować na zwłokach.
Chłop modli się przy zmarłym, po czym stopniowo zabiera odzież, broń i wyposażenie.
Chłop przerywa próbę uduszenia rannego konia, zabiera wóz i później skóruje martwe zwierzę.
Ciało Winrycha oraz zwłoki zabitego konia trafiają do jednego dołu.
Odchodzący chłop słyszy rżenie żywego, rannego konia, nad którym krążą wrony.