Plan według kolejności scen dramatu. Opowiadania o wcześniejszych zdarzeniach i wizje są wymienione tam, gdzie pojawiają się w tekście; „Ustęp” stanowi odrębne poetyckie dopełnienie, nie kolejną scenę tej samej akcji.
- Dobre i złe duchy walczą o wpływ na więźnia w klasztornej celi.
- Więzień zapisuje symboliczną śmierć Gustawa i narodziny Konrada.
- Młodzi więźniowie zbierają się w celi Konrada w noc wigilijną.
- Tomasz proponuje poświęcenie starszych kolegów dla ratowania młodszych.
- Sobolewski opowiada o wywózce, a Konrad śpiewa pieśń zemsty i doświadcza wizji.
- Konrad w Wielkiej Improwizacji żąda od Boga władzy nad duszami i traci przytomność.
- Ksiądz Piotr odprawia egzorcyzmy nad Konradem.
- Ewa modli się i doświadcza religijnego widzenia.
- Ksiądz Piotr otrzymuje widzenie cierpienia narodu i zapowiedzi jego odrodzenia.
- Senator śni o carskiej łasce, a następnie o upokorzeniu.
- Adolf w Salonie warszawskim przedstawia historię uwięzienia i wyniszczenia Cichowskiego.
- Rollisonowa prosi Senatora o pomoc dla torturowanego syna.
- Otoczenie Senatora przygotowuje otwarcie okna w celi Rollisona.
- Podczas balu wraca Rollisonowa z oskarżeniem o wyrzucenie syna z okna.
- Ksiądz Piotr oznajmia, że Rollison żyje; Doktor ginie od pioruna.
- Konrad spotyka księdza Piotra, który zapowiada mu daleką drogę.
- Guślarz i kobieta w żałobie obserwują nocne widma oraz wizję zesłańczego transportu.