Zakres opracowania: Hi 1–3; 8; 19 oraz 38–42. Jest to wybór redakcyjny, nie omówienie całego dzieła ani lista fragmentów narzucona przez CKE.
Hiob
Prawy i zamożny człowiek poddany doświadczeniu utraty rodziny, majątku i zdrowia. Nie godzi się na uznanie swojego cierpienia za dowód ukrytej winy, lecz otwarcie mówi także o rozpaczy. W finale uznaje ograniczenia własnej wiedzy i modli się za przyjaciół.
Bóg
W narracji dopuszcza próbę Hioba, a w zakończeniu odpowiada z wichru. Pytaniami o stworzenie wskazuje granice ludzkiego rozumienia. Gani przyjaciół, przyjmuje wstawiennictwo Hioba i odmienia jego sytuację.
Szatan
W scenach otwierających księgę kwestionuje bezinteresowność wierności Hioba. Może działać wyłącznie w granicach wyznaczonych przez Boga. Nie jest rozmówcą, przed którym Hiob broni się w późniejszych mowach, ponieważ bohater nie uczestniczy w scenach niebiańskich.
Żona Hioba
Towarzyszy sytuacji rodzinnej katastrofy, ale jej wypowiedź skłania męża do odrzucenia dotychczasowej wierności. Hiob nie przyjmuje tej rady. Wybrany tekst nie podaje jej imienia ani szczegółowej historii dalszego życia.
Bildad
Jeden z trzech przyjaciół Hioba i autor mowy wybranej z rozdziału 8. Broni zasady Bożej sprawiedliwości, łącząc odzyskanie pomyślności z prawością i zwrotem ku Bogu. Jego ogólny schemat nie tłumaczy jednak trafnie sytuacji Hioba.
Elifaz i Sofar
Pozostali przyjaciele, którzy przybywają do chorego i początkowo współdzielą jego żałobne milczenie. Ich rozbudowane mowy nie należą do wybranego zakresu. W zakończeniu zostają wraz z Bildadem objęci naganą i korzystają z modlitwy Hioba.