Aleksy
Syn Eufamijana i Aglijas, mąż Famijany. Dobrowolnie rezygnuje z bogactwa i życia małżeńskiego, rozdaje dobra i wybiera ubóstwo. Przez wiele lat znosi upokorzenia we własnym domu, nie ujawniając tożsamości; jego świętość zostaje rozpoznana dopiero po śmierci.
Famijana
Córka cesarza i żona Aleksego. W noc poślubną przyjmuje jego decyzję o odejściu i deklaruje życie w czystości oraz służbę potrzebującym. Po śmierci męża jako jedyna może wyjąć list z jego dłoni, co umożliwia rozpoznanie zmarłego.
Eufamijan
Bogaty i dobroczynny ojciec Aleksego, na którego narodziny długo czekał. Po zniknięciu syna wysyła posłańców na poszukiwania. Później przyjmuje nieznajomego żebraka, nie wiedząc, że udziela schronienia własnemu dziecku.
Aglijas
Matka Aleksego i żona Eufamijana, na początku legendy przedstawiona jako pobożna i wspierająca ubogich. Wraz z mężem modli się o potomka. Jej postać należy do rodzinnego świata, z którego Aleksy rezygnuje.
Maryja
Postać uczestnicząca w cudownym wydarzeniu przy kościele. Z obrazu nakazuje wpuścić marznącego Aleksego do świątyni. Jej interwencja wskazuje na świętość człowieka, którego inni widzą jedynie jako żebraka.