Zakres: zachowany średniowieczny polski tekst legendy, do rozpoznania Aleksego po jego śmierci. Nie jest to uzupełnienie zaginionego zakończenia.
Aleksy, syn zamożnego Rzymianina Eufamijana i jego żony Aglijas, poślubia cesarską córkę Famijanę. W noc poślubną oznajmia żonie, że wybiera życie poświęcone Bogu; zwraca jej pierścień i opuszcza dom. Rozdaje zabrane dobra, żyje z jałmużny i znosi ubóstwo. Gdy cud związany z obrazem Maryi przynosi mu rozgłos, odchodzi z miasta. Podczas kolejnej podróży trafia do Rzymu. Nierozpoznany przez ojca, prosi o schronienie i przez wiele lat mieszka pod schodami rodzinnego domu, cierpiąc upokorzenia ze strony służby. Przed śmiercią spisuje swoje życie. Niezwykłe bicie dzwonów prowadzi mieszkańców do jego ciała, a list pozwala ustalić jego tożsamość. Dokument może wyjąć z jego dłoni jedynie Famijana. Legenda przedstawia średniowieczny wzorzec świętości oparty na wyrzeczeniu i pokorze, zarazem pokazując cierpienie pozostawionej rodziny.