Artur
Syn Stomila i Eleonory buntuje się przeciw domowemu chaosowi i brakowi uznawanych norm. Próbuje przywrócić porządek przez tradycyjny ślub, a następnie przez władzę opartą na przemocy. Nie docenia samodzielności Edka i ginie, gdy konflikt idei zmienia się w osobistą konfrontację.
Edek
Swobodny uczestnik życia domu i kochanek Eleonory korzysta z tolerancji gospodarzy. Zostaje wybrany przez Artura na wykonawcę poleceń, lecz ostatecznie sam przejmuje władzę po zabiciu go. Finałowe tango z Eugeniuszem pokazuje jego pozycję prowadzącego i narzucającego reguły.
Stomil
Ojciec Artura, artysta przywiązany do eksperymentu i przekraczania konwenansów. Potrafi analizować sytuację, ale nie zdobywa się na skuteczne przeciwstawienie Edkowi. Próba skłonienia go do obrony małżeństwa kończy się kolejną grą w karty.
Eleonora
Matka Artura deklaruje wyzwolenie od dawnych ograniczeń i pozostaje w związku z Edkiem. Fascynuje ją jego bezpośredniość, którą przeciwstawia nadmiarowi refleksji. Nie dostrzega na czas konsekwencji przyzwolenia na jego obecność i przewagę.
Ala
Kuzynka i narzeczona Artura oczekuje miłości, nie tylko udziału w projekcie przywracania zasad. Pyta o swoje miejsce w jego planach. Wypowiedź o zdradzie z Edkiem wywołuje u Artura gwałtowną reakcję, która poprzedza jego śmierć.
Eugenia
Babcia Artura nie pełni roli strażniczki tradycji: gra w karty i swobodnie uczestniczy w domowym bezładzie. Jej rzeczywista śmierć na katafalku przerywa ciąg pozornie odwracalnych zabaw. Staje się dla Artura impulsem do pomysłu władzy rozstrzygającej o życiu innych.
Eugeniusz
Brat Eugenii sprzyja Arturowi i dawnym formom, ale brakuje mu samodzielnej siły działania. Po śmierci młodego człowieka podporządkowuje się Edkowi mimo deklarowanej pogardy. Jego udział w finałowym tańcu ujawnia różnicę między wewnętrznym sprzeciwem a rzeczywistym oporem.