Marek Edelman
Główny rozmówca Krall, uczestnik kierownictwa ŻOB, świadek deportacji i walk w getcie, później lekarz. Sprzeciwia się upiększaniu własnej przeszłości oraz pomijaniu trudnych wyborów. Ratowanie pojedynczych ludzi staje się wspólnym znaczeniem jego wojennych i powojennych doświadczeń.
Hanna Krall
Reporterka i uczestniczka rozmowy, a nie wymyślony narrator wszechwiedzący. Zadaje pytania, konfrontuje odpowiedzi z oczekiwaniami czytelników i wraca do niejasnych szczegółów. Ujawnia także własny udział w nadawaniu opowieści formy.
Mordechaj Anielewicz
Dowódca Żydowskiej Organizacji Bojowej zapamiętany zarówno jako przywódca, jak i zwyczajny człowiek. Ginie w bunkrze przy Miłej. Edelman nie zgadza się, by wspomnienia o jego pochodzeniu i codziennym życiu usuwać tylko dlatego, że zakłócają podniosły obraz bohatera.
Michał Klepfisz
Bojowiec, którego śmierć podczas zasłonięcia niemieckiego karabinu maszynowego umożliwia innym przedarcie się. Jego los jest jednym z konkretnych przykładów poświęcenia przywoływanych przez Edelmana. Reportaż pamięta również o jego bliskich, nie ograniczając go do odznaczenia i symbolicznego grobu.
Pola Lifszyc
Młoda kobieta uratowana przez Edelmana z deportacji. Gdy odkrywa, że zabrano jej matkę, dołącza do niej i razem wsiada do wagonu. Jej mało znana decyzja podważa przekonanie, że tylko rozpoznawalni bohaterowie zasługują na pamięć.
Luba Tenenbaumowa i Deda
Matka oddaje córce dokument dający nadzieję pozostania przy życiu. Późniejsza śmierć Dedy nie usuwa znaczenia uzyskanego czasu, w którym dziewczyna doświadcza miłości. Ich historia odsłania dramat wyborów dokonywanych pod presją zagłady.
Profesor Jan Moll
Kardiochirurg współpracujący z Edelmanem przy leczeniu ciężko chorych. Mierzy się z ryzykiem operacji, odpowiedzialnością zawodową i obawą przed zarzutem eksperymentowania. Jego decyzje pokazują, że także odstąpienie od działania może mieć nieodwracalne skutki.
Pacjenci: Rudny, Rzewuski, Bubnerowa i Wilczkowski
Osoby z odmiennymi biografiami, obowiązkami i pragnieniami, których życie zostaje zagrożone chorobą serca. Ich historie pokazują znaczenie leczenia z perspektywy samych chorych, nie tylko lekarzy. Ocalenie umożliwia im powrót do ważnych spraw, choć nie usuwa wszystkich dalszych problemów.