Maryś Tarłowski
Przyrodnik i nauczyciel, brat Anielki oraz przyjaciel Jagmina. Marzy o świecie bez przemocy, ale przyłącza się do powstania i ratuje Traugutta w walce. Ranny trafia do obozowego szpitala, gdzie zostaje zamordowany podczas ataku na bezbronnych; ostatnią myśl kieruje ku siostrze.
Jagmin
Odważny dowódca powstańczej jazdy, przyjaciel Tarłowskiego i mężczyzna uczuciowo związany z Anielką. Obiecuje opiekować się jej bratem. Rusza na obronę rannych i ginie w związanej z tą próbą walce; spoczywa razem z Marysiem w leśnej mogile.
Anielka Tarłowska
Siostra Marysia, bardzo z nim związana, a zarazem bliska Jagminowi. Nie zatrzymuje brata przed udziałem w powstaniu, lecz prosi przyjaciela o jego ochronę. Po latach odwiedza wspólną mogiłę i pozostawia na niej mały krzyż; tekst nie opisuje szczegółowo jej dalszego życia.
Romuald Traugutt
Dowódca oddziału, przedstawiony przez leśnych narratorów w sposób idealizujący. Łączy opanowanie z gotowością do poświęcenia i uznaje odwagę Tarłowskiego, który ocalił go w starciu. Nie należy utożsamiać go z powstańcami pochowanymi w oglądanej leśnej mogile.
Wiatr
Uosobiona siła przyrody, która przybywa do lasu i słucha opowieści o poległych. Początkową ciekawość zastępują współczucie oraz sprzeciw wobec zapomnienia. W finale roznosi po świecie okrzyk „Gloria victis”, stając się nośnikiem pamięci.
Drzewa i kwiaty
Uosobieni świadkowie przeszłości, między innymi dąb, brzoza, świerk i leśne dzwonki. Wspólnie odtwarzają życie obozu, losy przyjaciół oraz wizytę Anielki. Ich opowieść ocala pamięć tam, gdzie ludzie pozostawili niemal zapomniany grób.