Twój postęp zapisuje się tylko w tej przeglądarce. Zaloguj się, żeby nie stracić go po zmianie urządzenia. Zaloguj się

Rozkładanie wyrażeń na czynniki

Wyobraź sobie kilka paczek z identycznymi elementami. Zamiast opisywać każdą paczkę osobno, możesz wyjąć wspólną część przed nawias i zapisać wszystko krócej. Rozkładanie wyrażeń na czynniki to właśnie zamiana sumy lub różnicy na iloczyn.

Co znaczy rozłożyć wyrażenie na czynniki?

Chcemy zapisać wyrażenie w postaci mnożenia. Na przykład 6x + 12 można zapisać jako 6(x + 2), ponieważ po wymnożeniu nawiasu znowu otrzymamy 6x + 12.

Wyłączanie wspólnego czynnika

Najpierw szukamy największej liczby i wszystkich liter, które występują w każdym składniku.

  • 8x + 12 = 4(2x + 3).
  • 6x² + 9x = 3x(2x + 3).
  • 10a³b - 15a²b² = 5a²b(2a - 3b).

Jak znaleźć wspólny czynnik?

  • Dla liczb wybierz ich największy wspólny dzielnik.
  • Dla liter wybierz najmniejszą potęgę występującą we wszystkich składnikach.
  • Po wyłączeniu podziel każdy składnik przez wybrany czynnik.

Grupowanie wyrazów

Gdy nie ma jednego wspólnego czynnika dla całego wyrażenia, można połączyć składniki w grupy.

  • ax + ay + bx + by = a(x + y) + b(x + y).
  • Następnie: (a + b)(x + y).

Wzory skróconego mnożenia w drugą stronę

  • a² + 2ab + b² = (a + b)².
  • a² - 2ab + b² = (a - b)².
  • a² - b² = (a - b)(a + b).

Przykłady: x² + 8x + 16 = (x + 4)² oraz 9x² - 25 = (3x - 5)(3x + 5).

Po co rozkładać na czynniki?

  • Żeby skracać ułamki algebraiczne.
  • Żeby rozwiązywać równania iloczynowe.
  • Żeby sprawdzać podzielność wyrażeń.
  • Żeby łatwiej analizować miejsca zerowe.

FAJNY TRIK EDUKACYJNY

Zapamiętaj akronim W-G-W-S: Wspólny czynnik, Grupowanie, Wzór, Sprawdzenie. Wyobraź sobie cztery przystanki w pałacu pamięci: przy drzwiach wielki magnes wyciąga wspólny czynnik, na kanapie składniki łączą się w grupy, w kuchni świecą trzy wzory skróconego mnożenia, a przy wyjściu robot mnoży wynik i sprawdza, czy wróciłeś do początku.

Przykład krok po kroku

Rozłóż na czynniki 12x² - 18x.

  • Krok 1: Największy wspólny dzielnik liczb 12 i 18 to 6.
  • Krok 2: W obu składnikach występuje x, a najmniejsza potęga to x.
  • Krok 3: Wyłączamy 6x przed nawias.
  • Krok 4: 12x² : 6x = 2x.
  • Krok 5: -18x : 6x = -3.
  • Wynik: 12x² - 18x = 6x(2x - 3).
  • Sprawdzenie: 6x · 2x - 6x · 3 = 12x² - 18x.

Drugi przykład

Rozłóż x² - 49.

  • Rozpoznaj różnicę kwadratów: x² - 7².
  • Zastosuj wzór a² - b² = (a - b)(a + b).
  • Wynik: (x - 7)(x + 7).

Najczęstsze błędy

  • Wyłączanie czynnika, który nie dzieli wszystkich składników.
  • Pomijanie znaku minus po podzieleniu składnika.
  • Wybieranie zbyt małego wspólnego czynnika.
  • Mylenie sumy kwadratów z różnicą kwadratów.
  • Brak sprawdzenia przez ponowne wymnożenie nawiasów.

Najczęstsze pytania

Co oznacza rozkład na czynniki?

Zapisanie sumy lub różnicy w postaci iloczynu.

Jak sprawdzić poprawność rozkładu?

Wymnożyć otrzymane czynniki i porównać z wyrażeniem początkowym.

Czy x² + 9 można rozłożyć wzorem na różnicę kwadratów?

Nie, to suma kwadratów.

Jaką potęgę litery wyłączamy przed nawias?

Najmniejszą potęgę występującą we wszystkich składnikach.

Sprawdź się z tego tematu: