Twój postęp zapisuje się tylko w tej przeglądarce. Zaloguj się, żeby nie stracić go po zmianie urządzenia. Zaloguj się

Równania wielomianowe

Wyobraź sobie długi pociąg złożony z kilku wagonów. Cały pociąg zatrzymuje się, gdy przynajmniej jeden wagon zostanie zablokowany. Tak działa równanie wielomianowe zapisane jako iloczyn: iloczyn jest równy zero wtedy, gdy co najmniej jeden czynnik jest równy zero.

Co to jest równanie wielomianowe?

To równanie postaci W(x)=0, gdzie W(x) jest wielomianem, na przykład x3-4x=0 albo x4-5x2+4=0.

Najważniejsza zasada

Jeżeli A·B=0, to A=0 lub B=0. Tę samą zasadę stosujemy do większej liczby czynników.

Model od konkretu do symbolu

  • Konkret: kilka wyłączników połączonych tak, że wyłączenie jednego zatrzymuje cały układ.
  • Reprezentacja: każdy wyłącznik oznacza osobny czynnik.
  • Abstrakcja: (x-a)(x-b)(x-c)=0 daje x=a lub x=b lub x=c.

Metoda 1: wyłączanie wspólnego czynnika

Rozwiąż x3-4x=0.

  • Wyłącz x przed nawias: x(x2-4)=0.
  • Zastosuj różnicę kwadratów: x(x-2)(x+2)=0.
  • Każdy czynnik przyrównaj do zera.
  • Rozwiązania: x=0, x=2, x=-2.

Metoda 2: wzory skróconego mnożenia

Wielomian może zawierać różnicę kwadratów, sumę lub różnicę sześcianów albo kwadrat sumy i różnicy.

  • a2-b2=(a-b)(a+b)
  • a3-b3=(a-b)(a2+ab+b2)
  • a3+b3=(a+b)(a2-ab+b2)

Metoda 3: podstawienie

Gdy potęgi występują w regularnym układzie, można wprowadzić nową zmienną.

Przykład: x4-5x2+4=0. Podstaw t=x2. Otrzymujesz t2-5t+4=0.

  • (t-1)(t-4)=0, więc t=1 lub t=4.
  • Wracamy do x: x2=1 lub x2=4.
  • Rozwiązania: x=-1, x=1, x=-2, x=2.

Metoda 4: grupowanie wyrazów

Rozwiąż x3+x2-4x-4=0.

  • Pogrupuj: (x3+x2)+(-4x-4)=0.
  • Wyłącz czynniki: x2(x+1)-4(x+1)=0.
  • Wyłącz wspólny nawias: (x+1)(x2-4)=0.
  • Rozłóż różnicę kwadratów: (x+1)(x-2)(x+2)=0.
  • Rozwiązania: x=-1, x=2, x=-2.

FAJNY TRIK EDUKACYJNY

Zapamiętaj akronim R-O-Z-B-I-J: Równanie uporządkuj, Odszukaj wspólny czynnik, Zastosuj wzór, Badaj podstawienie, Iloczyn przyrównaj do zera, Jawnie wypisz rozwiązania. Wyobraź sobie pałac z sześcioma drzwiami. Przy pierwszych wielomian ustawia wyrazy w szeregu. Przy drugich gigantyczny magnes wyciąga wspólny czynnik. Przy trzecich dwa kwadraty zderzają się i rozpadają na dwa nawiasy. Przy czwartych x2 zakłada maskę z literą t. Przy piątych ogromne zero zatrzymuje każdy czynnik osobno. Przy ostatnich rozwiązania wyskakują jak zwycięskie konfetti.

Przykład krok po kroku

Rozwiąż x4-13x2+36=0.

  • Krok 1: Zauważ potęgi x4 i x2.
  • Krok 2: Podstaw t=x2.
  • Krok 3: Otrzymujesz t2-13t+36=0.
  • Krok 4: Rozłóż: (t-4)(t-9)=0.
  • Krok 5: t=4 lub t=9.
  • Krok 6: Wróć do x: x2=4 lub x2=9.
  • Krok 7: x=-2, x=2, x=-3 lub x=3.

Jak sprawdzić wynik?

Podstaw każdą otrzymaną liczbę do pierwotnego równania. Wartość wielomianu powinna wynieść zero.

Najczęstsze błędy

  • Dzielenie równania przez x i utrata rozwiązania x=0.
  • Przyrównanie do zera sumy zamiast iloczynu czynników.
  • Brak powrotu z podstawienia t do zmiennej x.
  • Pominięcie ujemnego pierwiastka przy równaniu x2=a.
  • Niepełny rozkład wielomianu na czynniki.
  • Błąd znaku przy grupowaniu wyrazów.
  • Brak sprawdzenia wszystkich otrzymanych rozwiązań.

Najczęstsze pytania

Co jest głównym celem przy rozwiązywaniu równania wielomianowego?

Rozłożenie wielomianu na czynniki i zastosowanie zasady iloczynu równego zero.

Kiedy warto zastosować podstawienie t=x^2?

Gdy w równaniu występują potęgi x^4, x^2 i wyraz wolny.

Czy można dzielić równanie przez x?

Tylko po osobnym sprawdzeniu przypadku x=0, inaczej można utracić rozwiązanie.

Co robimy po otrzymaniu iloczynu czynników?

Każdy czynnik osobno przyrównujemy do zera.

Sprawdź się z tego tematu: