Zaimki i przymiotniki dzierżawcze

Na stole leżą dwa telefony. Mówisz: This is my phone. That one is yours — To mój telefon. Tamten jest twój. My stoi przed rzeczownikiem phone, a yours zastępuje całe połączenie your phone. Obie formy wyrażają przynależność, ale zajmują inne miejsca w zdaniu. W tej lekcji nauczysz się rozpoznawać tę różnicę i unikać form typu mine phone oraz your's.

1. Forma przed rzeczownikiem i forma samodzielna

Wyrazy my, your, his, her, its, our, their są tradycyjnie nazywane przymiotnikami dzierżawczymi; dokładniej pełnią funkcję określników. Stoją przed rzeczownikiem, także wtedy, gdy oddziela je przymiotnik: my old bike. Zaimki dzierżawcze mine, yours, his, hers, ours, theirs zastępują rzeczownik z określeniem właściciela. Mogą stać po be lub być podmiotem: Mine is blue. Nie dodawaj po nich ponownie tego samego rzeczownika.

• My room is small. Yours is bigger.Mój pokój jest mały. Twój jest większy.
• This is her jacket. The coat is hers too.To jej kurtka. Płaszcz też jest jej.
• Our seats are near the window.Nasze miejsca są przy oknie.
• Those bags are theirs.Tamte torby są ich.

2. Wybierasz według właściciela

Forma dzierżawcza zależy od tego, do kogo coś należy, a nie od rodzaju lub liczby posiadanych rzeczy. His mother to jego mama, a her father jej tata. Przy jednym i wielu przedmiotach my pozostaje takie samo: my book, my books. Nie dodajesz do określnika końcówki s, gdy rzeczy jest więcej. Liczbę czasownika po samodzielnym zaimku ustalasz natomiast według zastępowanej rzeczy: Mine is new o rowerze, Mine are new o butach.

• Tom is here with his sister.Tom jest tutaj ze swoją siostrą.
• Anna is here with her brother.Anna jest tutaj ze swoim bratem.
• Your shoes are wet. Mine are dry.Twoje buty są mokre. Moje są suche.

3. Bez apostrofu i bez dodatkowego przedimka

W yours, hers, ours i theirs końcowe s jest częścią formy zaimka, nie zapisem dzierżawczego 's. Nie dodawaj apostrofu. Z kolei przed my book nie wstawiaj a ani the, ponieważ my już określa rzeczownik. Forma a friend of mine jest poprawna: a odnosi się do friend, a mine stoi po of w innej konstrukcji. Nie skracaj jej do a my friend, bo ten szyk nie jest standardowy.

• This umbrella is yours.Ten parasol jest twój.
• A friend of mine lives in Oslo.Jeden z moich przyjaciół mieszka w Oslo.

4. Its a it is

Its bez apostrofu wskazuje przynależność: The hotel changed its name. It's jest skrótem it is albo it has: It's expensive, It's been repaired. Sprawdź, czy w danym miejscu możesz rozwinąć skrót. W zdaniu o nazwie hotelu „it is name” nie ma sensu, więc potrzebujesz its. Nie twórz też samodzielnego its jako prostego odpowiednika mine; w podstawowym użyciu powtórz rzeczownik lub przebuduj zdanie.

• The cat is washing its paws.Kot myje swoje łapy.
• It's a quiet street.To spokojna ulica.
• It's been a difficult week.To był trudny tydzień.

5. Rozszerzenie: własny i czyjś

My own room podkreśla „mój własny pokój”. Own stoi po określniku dzierżawczym; nie zastępuje go automatycznie. W a room of my own ten sam sens ma inny szyk. A friend of hers wskazuje jednego z jej przyjaciół. Porównaj a photo of her, czyli zdjęcie przedstawiające ją, oraz a photo of hers, czyli jedno z jej zdjęć. Drugi zwrot nie przesądza sam w sobie, czy ona jest na zdjęciu, czy jest jego właścicielką lub autorką.

• I would like a room of my own.Chciałbym mieć własny pokój.
• We met a colleague of hers.Spotkaliśmy jedną z jej koleżanek / jednego z jej kolegów z pracy.

Polskie „swój” nie ma jednego automatycznego angielskiego odpowiednika. W zwykłym opisie I took my bag, She took her bag, They took their bags dobierasz formę do osoby. Samo her może w odpowiednim kontekście odnosić się także do innej kobiety. Jeśli różnica jest ważna, doprecyzuj właściciela imieniem lub użyj own do podkreślenia własności podmiotu. Przy jednej osobie określanej przez singular they używamy także their: Someone left their coat.

6. Przykład rozwiązany

Uzupełnij: This is ___ notebook, but that one is ___ (I / you). W pierwszej luce po zaimku stoi rzeczownik notebook, więc wybierasz my. Po drugiej luce nie ma rzeczownika, a sens to „twój zeszyt”, więc potrzebujesz yours. Całość: This is my notebook, but that one is yours. Nie dodawaj apostrofu i nie wybieraj your tylko dlatego, że kojarzysz polskie „twój”. Liczy się miejsce formy w zdaniu.

Sprawdź: kto jest właścicielem, czy rzeczownik występuje po formie dzierżawczej, czy zapis jest bez apostrofu oraz czy czasownik zgadza się z zastępowaną rzeczą. Poniżej znajdziesz autorski trening tych czterech decyzji.