Romantyczność oraz wybrane ballady
20. Na czym polega ludowa sprawiedliwość? – fiszki
Omów zagadnienie na podstawie znanych Ci ballad Adama Mickiewicza. W swojej odpowiedzi uwzględnij również wybrany kontekst.
Chcesz zapisywać postęp w nauce? Załóż konto
Fiszki
Kliknij kartę lub użyj strzałek ← →
Pytania i odpowiedzi do powtórki
9 fiszek. Wybierz pytanie, aby przeczytać odpowiedź.
Na czym polega ludowa sprawiedliwość w balladach Mickiewicza?
OdpowiedźNa przekonaniu, że zdrada i zbrodnia podlegają moralnej odpłacie nawet wtedy, gdy winy nie wykrywa ludzki sąd. Porządek egzekwują siły nadprzyrodzone.
Za co zostaje ukarany strzelec w Świteziance?
OdpowiedźZa złamanie przysięgi wierności mimo otrzymanego ostrzeżenia. Jego zachowanie przeczy uroczystym zapewnieniom o stałości.
Co strzelec rozpoznaje w kobiecie spotkanej na jeziorze?
OdpowiedźRozpoznaje tę samą dziewczynę, której wcześniej przyrzekał wierność. Próba ujawnia jego gotowość do porzucenia zobowiązania.
Jaką rolę pełni natura w Świteziance?
OdpowiedźJezioro jest przestrzenią pokusy i kary, a związana z nim istota strzeże przysięgi. Przyroda nie pozostaje wyłącznie tłem wydarzeń.
Jak zmienia się znaczenie kwiatów w Lilijach?
OdpowiedźNajpierw zasłaniają grób zamordowanego, później trafiają do wieńców ślubnych. Łączą pozornie nowe życie bohaterki z ukrywaną zbrodnią.
Dlaczego strach bohaterki Lilij nie jest równoznaczny ze skruchą?
OdpowiedźPragnie pozbyć się grozy, ale odrzuca proponowane przez pustelnika wskrzeszenie męża. Nie chce rzeczywistego powrotu osoby, którą skrzywdziła.
Jak kończą się Lilije?
OdpowiedźPojawia się zamordowany mąż i oskarża żonę oraz braci. Cerkiew zapada się w ziemię, a miejsce porastają lilie.
Co łączy finał Balladyny z ludową sprawiedliwością ballad?
OdpowiedźUkryta wina nie daje bezkarności. Śmierć od pioruna po wydanych przez królową wyrokach można odczytać jako działanie wyższego porządku moralnego.
Czy surowe kary z ballad należy traktować jako gotowy wzór współczesnej sprawiedliwości?
OdpowiedźPrzykładowe stanowisko: nie. Są literackim wyrazem przekonania o odpowiedzialności za czyny; ocena rzeczywistych kar wymaga również namysłu nad ich proporcjonalnością.