10. Motyw cierpiącej matki. – fiszki

Cierpienie matki wynika z głębokiej więzi z dzieckiem i z bezradności wobec jego bólu. „Lament świętokrzyski” pokazuje Maryję jako matkę, która emocjonalnie uczestniczy w męce Chrystusa i nie może mu pomóc.

Maryja zostaje ukazana przede wszystkim jako zwyczajna, rozpaczająca matka. Jej świętość schodzi na dalszy plan, a najważniejsze stają się emocje: ból, żal, bezradność i miłość do umierającego syna.

Autor pokazuje ją poprzez bardzo ludzkie uczucia i pragnienia. Maryja chce przytulić syna, ulżyć mu w cierpieniu i być blisko niego. Dzięki temu odbiorca postrzega ją nie tylko jako postać religijną, ale także jako matkę.

Maryja widzi mękę Chrystusa i chciałaby mu pomóc, lecz nie jest w stanie zatrzymać jego cierpienia ani śmierci. To właśnie niemożność działania sprawia, że jej rozpacz staje się wyjątkowo intensywna.

Podkreślają więź Maryi z Jezusem i kontrast między jego dzieciństwem a śmiercią. Chrystus nie jest dla niej wyłącznie Zbawicielem, ale przede wszystkim synem, którego wychowała i którego teraz traci.

Mater Dolorosa oznacza Matkę Bolejącą. To przedstawienie Maryi cierpiącej pod krzyżem Chrystusa, które stało się w kulturze symbolem bólu matki tracącej dziecko i bezsilnie obserwującej jego cierpienie.

Jej osobisty dramat zostaje dzięki temu przedstawiony jako doświadczenie uniwersalne. Maryja życzy innym kobietom, aby nigdy nie musiały przeżywać podobnego bólu, przez co staje się symbolem wszystkich cierpiących matek.

Pani Rollison z „Dziadów” części III cierpi z powodu uwięzienia i torturowania syna. Tak jak Maryja kocha swoje dziecko i chce je uratować, ale jest bezsilna wobec przemocy silniejszych od niej.

Można stwierdzić, że ból matki wynika nie tylko z cierpienia dziecka, ale również z niemożności jego ochrony. „Lament świętokrzyski” nadaje temu doświadczeniu uniwersalny charakter i pokazuje siłę więzi między matką a dzieckiem.