Pole figury w układzie współrzędnych
Wyobraź sobie działkę zaznaczoną na cyfrowej mapie. Jej granice tworzą punkty o konkretnych współrzędnych, a pole można policzyć bez linijki, korzystając wyłącznie z tych adresów. To właśnie siła geometrii analitycznej.
Konkret: pole jako liczba kratek
- Najpierw warto wykonać szkic figury.
- Jeśli figura ma bok poziomy lub pionowy, często łatwo znaleźć podstawę i wysokość.
- Trudniejszą figurę można podzielić na prostokąty i trójkąty.
- Można też użyć wzoru współrzędnościowego.
Reprezentacja: pole trójkąta ze współrzędnych
Dla punktów A=(xA,yA), B=(xB,yB), C=(xC,yC):
P=1/2·|xA(yB−yC)+xB(yC−yA)+xC(yA−yB)|
Wartość bezwzględna gwarantuje dodatni wynik niezależnie od kolejności obiegu wierzchołków.
Abstrakcja: pole wielokąta
Wielokąt można podzielić przekątnymi na trójkąty i zsumować ich pola. Dla wielokątów o wielu wierzchołkach działa również metoda przekątnych iloczynów, często nazywana wzorem Gaussa lub metodą sznurowadła.
FAJNY TRIK EDUKACYJNY
Zapamiętaj akronim S-P-W-K: Szkic, Podział, Wzór, Kontrola. W pałacu pamięci figura rozkłada się jak ogromne puzzle: prostokąty wskakują do jednej skrzyni, trójkąty do drugiej, a na końcu wielki kalkulator zjada wszystkie pola i dodaje je razem. Jeśli używasz wzoru współrzędnościowego, wyobraź sobie sześć liczb jadących po skrzyżowanych zjeżdżalniach i wpadających do wartości bezwzględnej.
Przykład krok po kroku: trójkąt z poziomą podstawą
Dane są punkty A=(0,0), B=(6,0), C=(2,4).
- Krok 1: Podstawa AB ma długość 6.
- Krok 2: Wysokość z punktu C do osi x wynosi 4.
- Krok 3: P=1/2·6·4=12.
- Odpowiedź: pole wynosi 12.
Przykład krok po kroku: wzór współrzędnościowy
Dane są A=(1,1), B=(5,1), C=(3,4).
- Krok 1: Podstaw współrzędne do wzoru.
- Krok 2: P=1/2·|1·(1−4)+5·(4−1)+3·(1−1)|.
- Krok 3: P=1/2·|-3+15+0|=1/2·12.
- Odpowiedź: P=6.
Przykład krok po kroku: prostokąt
Dane są A=(1,2), B=(6,2), C=(6,5), D=(1,5).
- Krok 1: Długość pozioma: 6−1=5.
- Krok 2: Długość pionowa: 5−2=3.
- Krok 3: P=5·3=15.
Przykład krok po kroku: figura złożona
Figura składa się z prostokąta 6×4, z którego usunięto prostokąt 2×1.
- Krok 1: Pole dużego prostokąta: 24.
- Krok 2: Pole wycięcia: 2.
- Krok 3: Pole figury: 24−2=22.
Przykład krok po kroku: punkt leżący na jednej prostej
Dane są A=(0,0), B=(2,2), C=(4,4).
- Krok 1: Punkty leżą na tej samej prostej.
- Krok 2: Po podstawieniu do wzoru otrzymujemy 0.
- Wniosek: nie tworzą trójkąta o dodatnim polu.
Najczęstsze błędy
- Pominięcie wartości bezwzględnej.
- Pomieszanie współrzędnych x i y.
- Błędna kolejność nawiasów.
- Nieuwzględnienie wycięcia w figurze złożonej.
- Dodanie pól części, które się nakładają.
- Brak jednostki kwadratowej w odpowiedzi.
Kontrola wyniku
- Pole nie może być ujemne.
- Wynik powinien pasować do przybliżonej liczby kratek na szkicu.
- Dla punktów współliniowych pole trójkąta wynosi 0.
- W figurze złożonej sprawdź, czy części należy dodawać, czy odejmować.
- Odpowiedź zapisuj w jednostkach kwadratowych.
Najczęstsze pytania
Użyć podstawy i wysokości albo wzoru współrzędnościowego.
Aby pole było nieujemne niezależnie od kolejności punktów.
Podzielić go na prostsze figury i zsumować ich pola.
Gdy jego wierzchołki leżą na jednej prostej.
W jednostkach kwadratowych.