Zakres opracowania: Ps 1, 8, 23, 51, 130, 137 i 150, w numeracji hebrajskiej stosowanej w wykorzystanym przekładzie. Jest to wybór redakcyjny, nie omówienie całego dzieła ani lista fragmentów narzucona przez CKE.
Wybrane psalmy ukazują różne sposoby zwracania się człowieka i wspólnoty do Boga: pochwałę stworzenia, ufność, skruchę, oczekiwanie pomocy oraz skargę wygnańców. Nie tworzą ciągłej fabuły i nie mają jednego, stale tego samego mówiącego. Psalm 1 przeciwstawia drogę sprawiedliwych drodze niegodziwych, a Psalm 8 zestawia ogrom kosmosu ze szczególną godnością człowieka.
Psalm 23 przedstawia Boga jako pasterza i gospodarza, którego obecność pozwala zachować ufność również w zagrożeniu. W Psalmie 51 osoba świadoma winy prosi o oczyszczenie i przemianę serca. Psalm 130 łączy wołanie z głębokości z cierpliwym oczekiwaniem przebaczenia, rozszerzając perspektywę jednostki na Izrael. Psalm 137 przypomina tęsknotę za Jerozolimą w niewoli babilońskiej; kończy się także gwałtownym pragnieniem odwetu, którego nie należy pomijać ani przedstawiać jako neutralnego zalecenia postępowania. Psalm 150 zamyka wybrany zestaw wezwaniem całego żyjącego świata do uwielbienia Boga.