Zakres opracowania: Rozdziały VIII, XVI, XXI i XXV: o radości doskonałej, wyborze między modlitwą a głoszeniem i kazaniu do ptaków, wilku z Gubbio oraz opiece nad trędowatym. Jest to wybór redakcyjny, nie omówienie całego dzieła ani lista fragmentów narzucona przez CKE.
Wybrane opowieści ukazują Franciszka jako nauczyciela pokory, głosiciela wiary i opiekuna istot potrzebujących pomocy. W rozmowie z bratem Leonem wyjaśnia, że radość doskonała nie polega na cudach, wiedzy ani rozgłosie, lecz na cierpliwym zniesieniu upokorzenia bez nienawiści. Opis brutalnego odprawienia przez furtiana jest przytoczonym przykładem hipotetycznym, nie rzeczywistą przygodą obu braci.
W kolejnym rozdziale Franciszek szuka rozstrzygnięcia, czy powinien poświęcić się wyłącznie modlitwie. Odpowiedzi otrzymane za pośrednictwem Klary i Sylwestra skłaniają go do głoszenia innym; w tej samej opowieści kieruje naukę także do ptaków. W Gubbio doprowadza do ugody między mieszkańcami a wilkiem: zwierzę przestaje krzywdzić, a ludzie zobowiązują się je karmić. Rozdział o trędowatym łączy troskę o chore ciało z przemianą duchową. Są to opowieści hagiograficzne, w których cuda i przemowy zwierząt służą przedstawieniu świętości; opracowanie opisuje ich treść, nie potwierdza ich jako relacji historycznych.