Kierowca małego fiata
Pierwszy znajduje miejsce parkingowe, lecz nie może dokończyć manewru, ponieważ drugi samochód blokuje mu cofanie. Próbuje porozumieć się z kierowcą forda, a po ustąpieniu protestuje słownie. Jego bezradność wynika z oczekiwania, że druga strona uzna zasady; określenie go jako inteligenta jest przypuszczeniem narratora.
Kierowca forda — tytułowy „Edek”
Rosły mężczyzna wykorzystuje sytuację na ulicy, by wymusić ustępstwo i zająć miejsce. Ignoruje gesty i protest drugiego kierowcy, po czym spokojnie odchodzi. Nie jest przedstawiony pod imieniem Edek: narrator porównuje go do postaci z dramatu Mrożka.
Narrator
Obserwuje i relacjonuje drogowy incydent, nie uczestnicząc w sporze jako jeden z kierowców. Od początku interpretuje zachowanie silniejszego przez skojarzenie z „Tangiem”. Jego komentarz nadaje codziennemu zdarzeniu szerszy, społeczny sens.