Zakres: rozdziały I–II części „Karol” oraz ostatnie cztery rozdziały części „Weronika”, od XXXVI do zakończenia. To wybór fragmentów, nie streszczenie wszystkich wątków powieści.
Paweł, były dziennikarz, próbuje utrzymać siebie i żonę Martę w rzeczywistości sowieckiej okupacji. W początkowych rozdziałach wraz z Karolem podejmuje pracę przy wyrębie. Kiedy przy ich stanowisku pojawiają się funkcjonariusze NKWD, nieprzyjemny dotąd leśniczy osłania ich kłamstwem i odsyła w inne miejsce. Uratowanie przed kontrolą nie usuwa jednak lęku przed przyszłością.
W finałowych fragmentach Paweł ucieka furmanką z Martą oraz Weroniką, z którą łączy go relacja uczuciowa. Docierają do Popiszek, gdzie tłum oczekuje zapowiedzianego cudu. Cud nie następuje, a funkcjonariusze aresztują Oluka Smolskiego i rozpraszają zgromadzenie. Paweł z chorą Martą szuka schronienia w lesie. Wiadomość o aresztowaniu Weroniki i jej rodziców zmusza ich do dalszej ucieczki. Wybierają drogę, której nie wskazali gospodyni, i docierają do bagna, gdzie wóz nie może jechać dalej. Powieść kończy się bez rozstrzygnięcia ich dalszych losów.