Kirkor, szukając żony, trafia do ubogiej chaty Wdowy i jej córek, Aliny oraz Balladyny. Za jego przybyciem stoi intryga Goplany, nimfy zakochanej w Grabcu, dotychczasowym kochanku Balladyny. O wyborze przyszłej żony Kirkora ma rozstrzygnąć zbieranie malin. Gdy Alina napełnia dzban szybciej, Balladyna zabija siostrę i przypisuje sobie zwycięstwo. Po zbrodni na jej czole pozostaje krwawa plama.
Małżeństwo nie przynosi Balladynie spokoju. Wypiera się matki, a obawa przed ujawnieniem zabójstwa popycha ją do kolejnych zbrodni. Z pomocą Kostryna zabija Gralona, posłańca Kirkora. Morduje również Grabca, któremu Goplana dała prawdziwą koronę Popielów, i przejmuje znak władzy. Nakazuje zgładzić Pustelnika, znającego jej tajemnicę. Razem z Kostrynem występuje przeciw Kirkorowi; po jego śmierci w bitwie zdobywa tron, po czym truje wspólnika.
Jako królowa Balladyna musi osądzić sprawy zgłoszone przez poddanych: otrucie Kostryna, zabójstwo Aliny i krzywdę wygnanej matki. Nie ujawnia swojej winy, lecz trzykrotnie wydaje wyrok śmierci na nieznanego sprawcę, za każdym razem osądzając samą siebie. Wdowa umiera podczas tortur, odmawiając podania imienia córki. Po ostatnim wyroku piorun zabija Balladynę. W epilogu dziejopis Wawel próbuje opisać panowanie królowej w sposób sprzeczny z tym, co zobaczyła publiczność.