Zbiór zadań maturalnych

Biologia — zadania maturalne

Ćwicz zadania maturalne z odpowiedziami. Wspólne informacje i ilustracje znajdziesz nad podzadaniami. Procent CKE to średni procent zdobytych punktów.

689 w całym zbiorze

Ćwicz zadania maturalne z odpowiedziami.

Co oznacza procent CKE?

To średni procent zdobytych punktów. Wyższy wynik oznacza łatwiejsze zadanie.

30 zadań i wiązekStrona 2 z 3

Filtry zadań

Wyczyść filtry
Zadanie 7
Matura 2022 · czerwiec · Formuła 2015 · poziom rozszerzony
2 podzadania
Informacja do podzadań

Cebule tulipanów zimują w gruncie, a wiosną wyrastają z nich liście asymilacyjne i kwiaty. Ogławianie cebulowych roślin ozdobnych jest zabiegiem pielęgnacyjnym polegającym na usuwaniu przekwitniętych kwiatów, ale pozostawianiu liści asymilacyjnych aż do ich zaschnięcia. Latem rośliny wchodzą w stan spoczynku. Aby uzyskać większe cebule, producenci cebul tulipanów ogławiają rośliny już na początku ich kwitnienia.

Na poniższej ilustracji przedstawiono pokrój rośliny nieogłowionej i ogłowionej oraz budowę jej cebuli.

Uwaga: Nie zachowano proporcji wielkości struktur.

Na podstawie: atlas-roslin.pl; naogrodowej.pl; qvc.com

A. roślina nieogłowiona; B. roślina ogłowiona; C. budowa cebuli tulipana z oznaczeniami: liść asymilacyjny, pąk szczytowy, łuski, liść spichrzowy, cebula przybyszowa, piętka, korzenie przybyszowe.

Zadanie 7.1

Inny dział1 pkt
Treść podzadania — poza wybranym działem

Cebule tulipanów zimują w gruncie, a wiosną wyrastają z nich liście asymilacyjne i kwiaty. Ogławianie cebulowych roślin ozdobnych jest zabiegiem pielęgnacyjnym polegającym na usuwaniu przekwitniętych kwiatów, ale pozostawianiu liści asymilacyjnych aż do ich zaschnięcia. Latem rośliny wchodzą w stan spoczynku. Aby uzyskać większe cebule, producenci cebul tulipanów ogławiają rośliny już na początku ich kwitnienia.

Na poniższej ilustracji przedstawiono pokrój rośliny nieogłowionej i ogłowionej oraz budowę jej cebuli.

Uwaga: Nie zachowano proporcji wielkości struktur.

Na podstawie: atlas-roslin.pl; naogrodowej.pl; qvc.com

Wyjaśnij, dlaczego ogławianie tulipanów skutkuje zwiększeniem masy cebul tych roślin.

A. roślina nieogłowiona; B. roślina ogłowiona; C. budowa cebuli tulipana z oznaczonymi strukturami

Pokaż odpowiedźUkryj odpowiedź

Zasady oceniania

1 pkt – za prawidłowe wyjaśnienie, uwzględniające ograniczenie transportu asymilatów do kwiatów, owoców lub nasion oraz wynikającą z tego możliwość odkładania większej ilości związków zapasowych w cebuli.

0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.

Przykładowe rozwiązania

  • Ogławianie roślin cebulowych pozwala na ograniczenie transportu asymilatów do owoców i nasion oraz zwiększenie transportu asymilatów z liści do cebul. Większa zawartość materiałów zapasowych dostarczanych do cebul zwiększa ich wielkość.
  • Ogławianie roślin cebulowych pozwala na zwiększenie transportu asymilatów z liści do cebul, co wpływa pozytywnie na ich rozwój. Jest to możliwe dlatego, że roślina nie gromadzi zasobów w nasionach.
  • Gdy ogłowi się tulipana, substancje odżywcze, które byłyby zużyte do wytworzenia kwiatów, będą magazynowane w liściach spichrzowych rośliny, przez co cebula tulipana zwiększy swoje rozmiary.

Zadanie 7.2

1 pkt

Cebule tulipanów zimują w gruncie, a wiosną wyrastają z nich liście asymilacyjne i kwiaty. Ogławianie cebulowych roślin ozdobnych jest zabiegiem pielęgnacyjnym polegającym na usuwaniu przekwitniętych kwiatów, ale pozostawianiu liści asymilacyjnych aż do ich zaschnięcia. Latem rośliny wchodzą w stan spoczynku. Aby uzyskać większe cebule, producenci cebul tulipanów ogławiają rośliny już na początku ich kwitnienia.

Na poniższej ilustracji przedstawiono pokrój rośliny nieogłowionej i ogłowionej oraz budowę jej cebuli.

Uwaga: Nie zachowano proporcji wielkości struktur.

Na podstawie: atlas-roslin.pl; naogrodowej.pl; qvc.com

Podaj nazwę organu rośliny, którego modyfikacją jest piętka cebuli.

Ilustracja A: roślina nieogłowiona; B: roślina ogłowiona; C: budowa cebuli tulipana z podpisami: liść asymilacyjny, pąk szczytowy, łuski, liść spichrzowy, cebula przybyszowa, piętka, korzenie przybyszowe.

Pokaż odpowiedźUkryj odpowiedź

Rozwiązanie

Łodyga

Uwaga:
Nie uznaje się odpowiedzi „pęd”, ponieważ to pojęcie odnosi się do łodyg wraz z występującymi na nich innymi organami.

Zasady oceniania

1 pkt – za określenie, że piętka jest zmodyfikowaną łodygą.

0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.

Zadanie 5
Matura 2021 · czerwiec · Formuła 2015 · poziom rozszerzony
3 podzadania
Informacja do podzadań

Liście tej samej rośliny mogą w zależności od warunków oświetlenia różnić się grubością blaszki liściowej, stopniem jej unerwienia i zagęszczeniem szparek. Rozmiary i zagęszczenie szparek w skórce liścia przy danej intensywności światła umożliwiają wymianę gazową na takim poziomie, że asymilacja CO2 ulega wysyceniu, tzn. dalsze zwiększanie wymiany gazowej nie zwiększa intensywności fotosyntezy.

W tabeli przedstawiono wyniki obserwacji budowy liści niektórych drzew rosnących w różnych warunkach oświetlenia: N – nasłonecznienia i Z – zacienienia.

GatunekWarunki oświetleniaGrubość blaszki liściowej [µm]Stopień unerwienia [mm / mm2]Zagęszczenie szparek [liczba / mm2]
wiąz pospolity (Ulmus minor)N19417,2800
Z17610,5450
olsza czarna (Alnus glutinosa)N1778,1608
Z1463,6425
grab pospolity (Carpinus betulus)N1839,8365
Z936,9170
klon jawor (Acer pseudoplatanus)N1787,8860
Z975,6215

Na podstawie: Z. Hejnowicz, Anatomia i histogeneza roślin naczyniowych. Organy wegetatywne, Warszawa 2012.

Zadanie 5.1

1 pkt

Liście tej samej rośliny mogą w zależności od warunków oświetlenia różnić się grubością blaszki liściowej, stopniem jej unerwienia i zagęszczeniem szparek. Rozmiary i zagęszczenie szparek w skórce liścia przy danej intensywności światła umożliwiają wymianę gazową na takim poziomie, że asymilacja CO2 ulega wysyceniu, tzn. dalsze zwiększanie wymiany gazowej nie zwiększa intensywności fotosyntezy.

W tabeli przedstawiono wyniki obserwacji budowy liści niektórych drzew rosnących w różnych warunkach oświetlenia: N – nasłonecznienia i Z – zacienienia.

GatunekWarunki oświetleniaGrubość blaszki liściowej [µm]Stopień unerwienia [mm / mm2]Zagęszczenie szparek [liczba / mm2]
wiąz pospolity (Ulmus minor)N19417,2800
wiąz pospolity (Ulmus minor)Z17610,5450
olsza czarna (Alnus glutinosa)N1778,1608
olsza czarna (Alnus glutinosa)Z1463,6425
grab pospolity (Carpinus betulus)N1839,8365
grab pospolity (Carpinus betulus)Z936,9170
klon jawor (Acer pseudoplatanus)N1787,8860
klon jawor (Acer pseudoplatanus)Z975,6215

Na podstawie: Z. Hejnowicz, Anatomia i histogeneza roślin naczyniowych. Organy wegetatywne, Warszawa 2012.

Na podstawie przedstawionych wyników obserwacji sformułuj wniosek dotyczący wpływu nasłonecznienia na grubość blaszki liściowej u badanych gatunków drzew.

Pokaż odpowiedźUkryj odpowiedź

Przykładowe rozwiązania

  • Nasłonecznienie wpływa na zwiększenie grubości blaszki liściowej u wiązu pospolitego, olszy czarnej, grabu pospolitego i klonu jaworu.
  • Nasłonecznienie wpływa dodatnio na grubość blaszki liściowej u wszystkich czterech obserwowanych gatunków roślin.
  • Grubość blaszki liściowej drzew zwiększa się pod wpływem nasłonecznienia.
  • Nasłonecznienie powoduje zwiększenie grubości blaszki liściowej.
  • Jest on dodatni.

Zasady oceniania

1 pkt – za sformułowanie prawidłowego wniosku, określającego dodatni wpływ nasłonecznienia na grubość blaszki liściowej u badanych gatunków.

0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań na 1 pkt albo za brak odpowiedzi.

Zadanie 5.2

1 pkt

Liście tej samej rośliny mogą w zależności od warunków oświetlenia różnić się grubością blaszki liściowej, stopniem jej unerwienia i zagęszczeniem szparek. Rozmiary i zagęszczenie szparek w skórce liścia przy danej intensywności światła umożliwiają wymianę gazową na takim poziomie, że asymilacja CO2 ulega wysyceniu, tzn. dalsze zwiększanie wymiany gazowej nie zwiększa intensywności fotosyntezy.

W tabeli przedstawiono wyniki obserwacji budowy liści niektórych drzew rosnących w różnych warunkach oświetlenia: N – nasłonecznienia i Z – zacienienia.

GatunekWarunki oświetleniaGrubość blaszki liściowej [µm]Stopień unerwienia [mm / mm2]Zagęszczenie szparek [liczba / mm2]
wiąz pospolity (Ulmus minor)N19417,2800
wiąz pospolity (Ulmus minor)Z17610,5450
olsza czarna (Alnus glutinosa)N1778,1608
olsza czarna (Alnus glutinosa)Z1463,6425
grab pospolity (Carpinus betulus)N1839,8365
grab pospolity (Carpinus betulus)Z936,9170
klon jawor (Acer pseudoplatanus)N1787,8860
klon jawor (Acer pseudoplatanus)Z975,6215

Na podstawie: Z. Hejnowicz, Anatomia i histogeneza roślin naczyniowych. Organy wegetatywne, Warszawa 2012.

Określ, które stwierdzenia dotyczące budowy liści przedstawionych gatunków drzew są prawdziwe. Zaznacz P, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe.

1.Stopień unerwienia w liściu zależy zarówno od gatunku rośliny, jak i od warunków oświetlenia, w których ona rośnie.PF
2.Największe zagęszczenie szparek w obu warunkach oświetlenia zaobserwowano u klonu jawora.PF
3.Największy stosunek stopnia unerwienia liści w warunkach nasłonecznienia do stopnia unerwienia liści w warunkach zacienienia zaobserwowano u wiązu pospolitego.PF
Pokaż odpowiedźUkryj odpowiedź

Rozwiązanie

1. – P, 2. – F, 3. – F

Zasady oceniania

1 pkt – za poprawną ocenę wszystkich trzech stwierdzeń.

0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań na 1 pkt albo za brak odpowiedzi.

Zadanie 5.3

2 pkt

Liście tej samej rośliny mogą w zależności od warunków oświetlenia różnić się grubością blaszki liściowej, stopniem jej unerwienia i zagęszczeniem szparek. Rozmiary i zagęszczenie szparek w skórce liścia przy danej intensywności światła umożliwiają wymianę gazową na takim poziomie, że asymilacja CO2 ulega wysyceniu, tzn. dalsze zwiększanie wymiany gazowej nie zwiększa intensywności fotosyntezy.

W tabeli przedstawiono wyniki obserwacji budowy liści niektórych drzew rosnących w różnych warunkach oświetlenia: N – nasłonecznienia i Z – zacienienia.

GatunekWarunki oświetleniaGrubość blaszki liściowej [µm]Stopień unerwienia [mm / mm2]Zagęszczenie szparek [liczba / mm2]
wiąz pospolity (Ulmus minor)N19417,2800
wiąz pospolity (Ulmus minor)Z17610,5450
olsza czarna (Alnus glutinosa)N1778,1608
olsza czarna (Alnus glutinosa)Z1463,6425
grab pospolity (Carpinus betulus)N1839,8365
grab pospolity (Carpinus betulus)Z936,9170
klon jawor (Acer pseudoplatanus)N1787,8860
klon jawor (Acer pseudoplatanus)Z975,6215

Na podstawie: Z. Hejnowicz, Anatomia i histogeneza roślin naczyniowych. Organy wegetatywne, Warszawa 2012.

Wyjaśnij, dlaczego liście drzew rosnących w miejscach nasłonecznionych mają w stosunku do liści z miejsc zacienionych większe zagęszczenie aparatów szparkowych i bardziej rozbudowaną nerwację liści. W odpowiedzi uwzględnij substraty fotosyntezy.

Pokaż odpowiedźUkryj odpowiedź

Zasady oceniania

2 pkt – za poprawne wyjaśnienie, uwzględniające większe zapotrzebowanie na CO2 oraz na wodę u roślin intensywniej fotosyntetyzujących w miejscach nasłonecznionych w porównaniu z roślinami w miejscach zacienionych.

1 pkt – za poprawne wyjaśnienie, uwzględniające tylko większe zapotrzebowanie na CO2 albo tylko większe zapotrzebowanie na wodę u roślin intensywniej fotosyntetyzujących w miejscach nasłonecznionych w porównaniu z roślinami w miejscach zacienionych.

0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań na 1 pkt albo za brak odpowiedzi.

Przykładowe rozwiązania

  • Zwiększona liczba aparatów szparkowych u roślin w miejscach nasłonecznionych zapewnia wydajniejszą dyfuzję CO2 potrzebnego do intensywniejszej fotosyntezy tych roślin, natomiast rozbudowana nerwacja (i zwiększona transpiracja) – lepszy transport wody potrzebnej do fotosyntezy.
  • Przez szparki roślina pobiera CO2, na który jest większe zapotrzebowanie w nasłonecznionych, silnie fotosyntetyzujących liściach. Woda jest także jednym z substratów fotosyntezy, a dociera ona do poszczególnych części liścia naczyniami w wiązkach przewodzących.
Zadanie 6
Matura 2021 · czerwiec · Formuła 2015 · poziom rozszerzony
4 podzadania
Informacja do podzadań

Na rysunku przedstawiono przekrój poprzeczny przez wiązkę przewodzącą kolateralną otwartą, występującą w łodydze rośliny dwuliściennej.

Na podstawie: Biologia, pod red. A. Czubaja, Warszawa 1999.

Przekrój poprzeczny przez wiązkę przewodzącą z oznaczeniami: sklerenchyma, X, miazga, Y, sklerenchyma.

Zadanie 6.1

1 pkt

Na rysunku przedstawiono przekrój poprzeczny przez wiązkę przewodzącą kolateralną otwartą, występującą w łodydze rośliny dwuliściennej.

Na podstawie: Biologia, pod red. A. Czubaja, Warszawa 1999.

Podaj nazwy tkanek oznaczonych na rysunku literami X i Y.

Przekrój poprzeczny wiązki przewodzącej z oznaczeniami: sklerenchyma, X, miazga, Y, sklerenchyma.

Pokaż odpowiedźUkryj odpowiedź

Rozwiązanie

X: łyko / floem
Y: drewno / ksylem

Zasady oceniania

1 pkt – za podanie poprawnych nazw obu tkanek.

0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań na 1 pkt albo za brak odpowiedzi.

Zadanie 6.2

1 pkt

Na rysunku przedstawiono przekrój poprzeczny przez wiązkę przewodzącą kolateralną otwartą, występującą w łodydze rośliny dwuliściennej.

Na podstawie: Biologia, pod red. A. Czubaja, Warszawa 1999.

Określ, do której grupy tkanek – stałych czy twórczych – należy miazga, oraz podaj jej funkcję w rozwoju rośliny.

Grupa tkanek:

Funkcja:

Przekrój poprzeczny przez wiązkę przewodzącą kolateralną otwartą; oznaczenia: sklerenchyma, X, miazga, Y, sklerenchyma.

Pokaż odpowiedźUkryj odpowiedź

Przykładowe rozwiązania

  • Grupa tkanek: twórcze.
    Funkcja: wytwarza (wtórne) drewno i łyko.
  • Grupa tkanek: merystematyczne.
    Funkcja: warunkuje wzrost pędu lub korzenia na grubość.

Zasady oceniania

1 pkt – za określenie, że miazga jest tkanką twórczą i poprawne podanie jej funkcji w rozwoju rośliny, odnoszącej się do wytwarzania tkanek przewodzących lub umożliwienia przyrostu na grubość.

0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań na 1 pkt albo za brak odpowiedzi.

Zadanie 6.3

1 pkt

Na rysunku przedstawiono przekrój poprzeczny przez wiązkę przewodzącą kolateralną otwartą, występującą w łodydze rośliny dwuliściennej.

Na podstawie: Biologia, pod red. A. Czubaja, Warszawa 1999.

Podaj nazwy lub oznaczenia literowe dwóch tkanek widocznych na rysunku, które są utworzone z komórek o ścianach wysyconych ligniną.

Przekrój poprzeczny wiązki przewodzącej z oznaczeniami: sklerenchyma, X, miazga, Y, sklerenchyma.

Pokaż odpowiedźUkryj odpowiedź

Zasady oceniania

1 pkt – za wskazanie dwóch właściwych tkanek, których ściany zbudowane są z ligniny, czyli drewna (tkanka Y) i sklerenchymy (twardzicy).

0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań na 1 pkt albo za brak odpowiedzi.

Rozwiązania

  • sklerenchyma i drewno
  • twardzica i tkanka Y

Zadanie 6.4

1 pkt

Na rysunku przedstawiono przekrój poprzeczny przez wiązkę przewodzącą kolateralną otwartą, występującą w łodydze rośliny dwuliściennej.

Na podstawie: Biologia, pod red. A. Czubaja, Warszawa 1999.

Oceń, które informacje dotyczące wiązek przewodzących roślin są prawdziwe. Zaznacz P, jeśli informacja jest prawdziwa, albo F – jeśli jest fałszywa.

1.Wiązki kolateralne otwarte na przekroju łodygi rośliny dwuliściennej zazwyczaj układają się w kształt okręgu (pierścienia).PF
2.W korzeniu rośliny dwuliściennej występują wiązki przewodzące kolateralne otwarte.PF
3.W wiązkach zamkniętych, charakterystycznych dla roślin jednoliściennych, nie występuje miazga.PF

Przekrój poprzeczny przez wiązkę przewodzącą z oznaczeniami X, Y, miazga i sklerenchyma.

Pokaż odpowiedźUkryj odpowiedź

Rozwiązanie

1. – P, 2. – F, 3. – P

Zasady oceniania

1 pkt – za poprawną ocenę wszystkich trzech stwierdzeń.

0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań na 1 pkt albo za brak odpowiedzi.

Zadanie 7
Matura 2021 · maj · Formuła 2015 · poziom rozszerzony
2 podzadania2 pkt
Informacja do podzadań

Na poniższych rysunkach przedstawiono, z zachowaniem wspólnej skali, przekroje poprzeczne przez blaszki liści klonu cukrowego:

  1. rosnących od południowej, w pełni oświetlonej strony korony drzewa,
  2. znajdujących się w środkowej, zacienionej części korony drzewa.

Zadanie 7.1

1 pkt
Rośliny – budowa i funkcje tkanek i organów
28%średni wynik CKE
Średni procent zdobytych punktów. Wyższy wynik oznacza, że zadanie było łatwiejsze dla zdających.

Sformułuj problem badawczy obserwacji przekrojów przez blaszki liściowe klonu cukrowego.

Pokaż odpowiedźUkryj odpowiedź

Przykładowe rozwiązania

  • Czy liście klonu rosnące w różnych warunkach nasłonecznienia różnią się budową anatomiczną?
  • Wpływ dostępności światła na grubość blaszki liściowej klonu cukrowego.
  • Wpływ nasłonecznienia na rozwój miękiszu asymilacyjnego w liściach klonu cukrowego.
  • Wpływ natężenia oświetlenia na anatomię blaszki liściowej Acer saccharum.
  • Czy stopień zacienienia wpływa na liczbę chloroplastów w komórkach liścia badanego drzewa?

Uwagi:

Uznaje się odniesienie do budowy anatomicznej „liści”, zamiast do budowy anatomicznej „blaszki liściowej”.

Uznaje się odpowiedzi odnoszące się do natężenia światła, np. „Wpływ natężenia światła na rozwój miękiszu asymilacyjnego w liściach klonu cukrowego”.

1 pkt – za poprawne sformułowanie problemu badawczego, odnoszącego się do wpływu nasłonecznienia na budowę anatomiczną blaszki liściowej klonu cukrowego.

0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.

Zadanie 7.2

1 pkt
Rośliny – budowa i funkcje tkanek i organów
49%średni wynik CKE
Średni procent zdobytych punktów. Wyższy wynik oznacza, że zadanie było łatwiejsze dla zdających.

Na podstawie analizy rysunków podaj jedną różnicę w budowie miękiszu asymilacyjnego liści klonu cukrowego rosnących w różnych warunkach oświetlenia.

Pokaż odpowiedźUkryj odpowiedź

1 pkt – za poprawne określenie jednej różnicy w budowie miękiszu asymilacyjnego liści klonu cukrowego rosnących w różnych warunkach oświetlenia.

0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.

Przykładowe rozwiązania

  • W liściu rosnącym przy dużym natężeniu światła znajduje się więcej warstw komórek miękiszu gąbczastego.
  • Komórki miękiszu asymilacyjnego liścia klonu cukrowego w warunkach intensywnego oświetlenia osiągają większe rozmiary niż komórki przy mniejszej intensywności oświetlenia.
  • W liściu rosnącym przy dobrych warunkach oświetlenia komórki miękiszu palisadowego są znacznie dłuższe.
  • W komórkach miękiszu asymilacyjnego liści A występuje więcej chloroplastów.
  • Miękisz asymilacyjny w liściu A jest lepiej rozwinięty.

Uwaga:

Nie uznaje się odpowiedzi nieprecyzyjnych lub odnoszących się do cech miękiszu, których nie można określić na podstawie fragmentarycznego przekroju, np. „miękisz jest większy”, „miękisz jest szerszy”, „miękisz jest bardziej ściśnięty”, „miękisz jest gęstszy”.

Zadanie 10
Matura 2021 · maj · Formuła 2015 · poziom rozszerzony
3 podzadania3 pkt
Informacja do podzadań

Rośliny rosnące w środowisku naturalnym są narażone na działanie wielu niekorzystnych czynników, określanych jako czynniki stresowe. Susza i podtopienie stanowią czynniki stresowe, które upośledzają transport wody w roślinie. Stres wywołuje odpowiedź komórek, tkanek i organów, co pozwala na lepsze przystosowanie się rośliny do aktualnych warunków środowiska. Jedną z pierwszych odpowiedzi rośliny na działanie czynnika stresotwórczego jest zmiana równowagi hormonalnej. Obserwowaną reakcją roślin na suszę lub podtopienie jest stymulacja syntezy etylenu. Efekt działania etylenu to m.in.:

  • opadanie liści,
  • rozwój miękiszu powietrznego w korzeniach,
  • powstawanie korzeni przybyszowych oraz włośników.
  • Na podstawie: red. J. Kopcewicz i S. Lewak, Podstawy fizjologii roślin, Warszawa 1998;
    A. Kacperska, Udział hormonów roślinnych w odpowiedzi roślin na stresowe czynniki środowiska, „Kosmos” 44(3–4), 1995.

    Zadanie 10.1

    1 pkt
    Rośliny – budowa i funkcje tkanek i organów
    5%średni wynik CKE
    Średni procent zdobytych punktów. Wyższy wynik oznacza, że zadanie było łatwiejsze dla zdających.

    Na poniższych schematach przedstawiono przekroje poprzeczne przez korzeń ryżu: A – stan wyjściowy, B – efekt działania etylenu w warunkach podtopienia rośliny.

    Na podstawie schematów określ, na czym polegała zmiana w budowie korzenia ryżu, i podaj jej znaczenie adaptacyjne.

    Pokaż odpowiedźUkryj odpowiedź

    Przykładowe rozwiązania

    • Rozwinął się miękisz powietrzny pełniący funkcję przewietrzającą.
    • Doszło do wytworzenia sieci przestworów międzykomórkowych tworzących kanały, które ułatwiają doprowadzenie tlenu do korzeni.

    Uwaga:

    Nie uznaje się odpowiedzi odnoszących się do magazynowania gazów oddechowych w aerenchymie.

    1 pkt – za prawidłowe określenie zmiany w budowie korzenia, uwzględniające powstanie miękiszu powietrznego lub powiększenie wielkości i liczby przestworów międzykomórkowych (przestrzeni), oraz podanie znaczenia adaptacyjnego tej zmiany, czyli przewietrzania tkanek korzenia lub dostarczanie tlenu wraz z powietrzem.

    0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.

    Zadanie 10.2

    1 pkt
    Rośliny – budowa i funkcje tkanek i organów
    50%średni wynik CKE
    Średni procent zdobytych punktów. Wyższy wynik oznacza, że zadanie było łatwiejsze dla zdających.

    Wyjaśnij, w jaki sposób wzrost wydzielania etylenu w czasie suszy przyczynia się do utrzymania zrównoważonego bilansu wodnego roślin. W odpowiedzi uwzględnij jeden z wymienionych efektów działania etylenu.

    Pokaż odpowiedźUkryj odpowiedź

    Przykładowe rozwiązania

    • W wyniku działania etylenu opadają liście, poprzez które dochodzi do utraty wody w procesie transpiracji.
    • W czasie suszy etylen stymuluje opadanie liści. W ich skórce znajdują się aparaty szparkowe, poprzez które woda wyparowuje z rośliny. Zrzucenie liści ogranicza więc straty wody na drodze transpiracji, co w sytuacji niedoboru wody w podłożu umożliwia utrzymanie zrównoważonego bilansu wodnego.
    • Wzrost wydzielania etylenu może wywołać powstawanie korzeni przybyszowych oraz włośników, dzięki czemu zwiększa się powierzchnia chłonna rośliny, a więc roślina może w ten sposób pobrać więcej wody z podłoża.

    1 pkt – za poprawne wyjaśnienie, uwzględniające stymulowanie przez etylen: 1) opadania liści i ograniczenie w ten sposób utraty wody na drodze transpiracji albo 2) powstawania korzeni przybyszowych lub włośników, zwiększając w ten sposób powierzchnię pobierania wody z podłoża przez roślinę.

    0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.

    Zadanie 10.3

    Inny dział1 pkt
    Rośliny – reakcja na bodźce
    15%średni wynik CKE
    Średni procent zdobytych punktów. Wyższy wynik oznacza, że zadanie było łatwiejsze dla zdających.
    Treść podzadania — poza wybranym działem

    Oceń, czy poniższe informacje odnoszące się do roli auksyn w funkcjonowaniu rośliny są prawdziwe. Zaznacz P, jeśli informacja jest prawdziwa, albo F – jeśli jest fałszywa.

    1. Auksyny produkowane przez pąk szczytowy są odpowiedzialne za zjawisko dominacji wierzchołkowej. P F
    2. Auksyny, podobnie jak etylen, mogą indukować tworzenie się korzeni przybyszowych. P F
    3. Auksyny biorą udział w reakcjach fototropicznych pędu, dzięki czemu warunkują jego wyginanie się w kierunku światła. P F
    Pokaż odpowiedźUkryj odpowiedź

    Rozwiązanie

    1. – P, 2. – P, 3. – P.

    1 pkt – za prawidłową ocenę wszystkich trzech stwierdzeń.

    0 pkt – za odpowiedź niespełniającą wymagań za 1 pkt albo za brak odpowiedzi.

    Zadanie 1
    Matura 2020 · czerwiec · Formuła 2015 · poziom rozszerzony
    5 podzadania
    Informacja do podzadań

    Pierwotnym źródłem cukrów u roślin jest proces asymilacji dwutlenku węgla w chloroplastach. Węgiel eksportowany jest z chloroplastów głównie w postaci triozofosforanów, choć w wielu przypadkach do cytoplazmy jest uwalniana również glukoza, powstająca w wyniku hydrolizy skrobi okresowo gromadzonej w tych organellach. W warunkach zakłócenia eksportu produktów fotosyntezy skrobia gromadzi się w chloroplastach liści, co jest dobrym wskaźnikiem tego zaburzenia.

    Poniżej przedstawiono doświadczenie, którego celem było sprawdzenie wpływu deficytu magnezu na zaburzenia eksportu cukrów w liściach rzodkiewnika pospolitego.

    Hipoteza:
    Pierwszym z badanych objawów niedoboru magnezu u rzodkiewnika pospolitego jest zaburzenie eksportu cukrów z liści.

    Przebieg doświadczenia:
    Przez 21 dni prowadzono uprawę hydroponiczną sadzonek rzodkiewnika pospolitego, stosując różne pożywki:

    • połowę roślin zasilano pożywką pełną – próba A;
    • drugą połowę roślin zasilano pożywką bez soli magnezu – próba B.

    Rośliny oświetlano przez 12 h na dobę. Przez cały czas trwania doświadczenia obserwowano zabarwienie liści oraz ważono rośliny. Natomiast 14. dnia trwania doświadczenia wybrane rośliny barwiono płynem Lugola.

    Wyniki doświadczenia:
    1. Barwienie płynem Lugola – przykładowe rośliny po 14 dniach uprawy przedstawiono na zdjęciu poniżej;
    2. Barwa liści roślin – od 15. dnia wystąpiło stopniowe żółknięcie liści roślin w próbie B;
    3. Masa roślin – od 16. dnia odnotowywano, że rośliny z próby B miały niższą świeżą masę niż rośliny w próbie A.

    Na podstawie: Ch. Hermans, N. Verbruggen, Physiological characterization of (…) Arabidopsis thaliana, „Journal of Experimental Botany”, Vol. 56, 2005.

    Rośliny z próby A i próby B po barwieniu płynem Lugola; podpisy wskazują brak granatowego zabarwienia w próbie A i granatowe zabarwienie w próbie B.

    Zadanie 1.1

    Inny dział1 pkt
    Treść podzadania — poza wybranym działem

    Pierwotnym źródłem cukrów u roślin jest proces asymilacji dwutlenku węgla w chloroplastach. Węgiel eksportowany jest z chloroplastów głównie w postaci triozofosforanów, choć w wielu przypadkach do cytoplazmy jest uwalniana również glukoza, powstająca w wyniku hydrolizy skrobi okresowo gromadzonej w tych organellach. W warunkach zakłócenia eksportu produktów fotosyntezy skrobia gromadzi się w chloroplastach liści, co jest dobrym wskaźnikiem tego zaburzenia.

    Poniżej przedstawiono doświadczenie, którego celem było sprawdzenie wpływu deficytu magnezu na zaburzenia eksportu cukrów w liściach rzodkiewnika pospolitego.

    Hipoteza:
    Pierwszym z badanych objawów niedoboru magnezu u rzodkiewnika pospolitego jest zaburzenie eksportu cukrów z liści.

    Przebieg doświadczenia:
    Przez 21 dni prowadzono uprawę hydroponiczną sadzonek rzodkiewnika pospolitego, stosując różne pożywki:

    • połowę roślin zasilano pożywką pełną – próba A;
    • drugą połowę roślin zasilano pożywką bez soli magnezu – próba B.

    Rośliny oświetlano przez 12 h na dobę. Przez cały czas trwania doświadczenia obserwowano zabarwienie liści oraz ważono rośliny. Natomiast 14. dnia trwania doświadczenia wybrane rośliny barwiono płynem Lugola.

    Wyniki doświadczenia:
    1. Barwienie płynem Lugola – przykładowe rośliny po 14 dniach uprawy przedstawiono na zdjęciu poniżej;
    2. Barwa liści roślin – od 15. dnia wystąpiło stopniowe żółknięcie liści roślin w próbie B;
    3. Masa roślin – od 16. dnia odnotowywano, że rośliny z próby B miały niższą świeżą masę niż rośliny w próbie A.

    Na podstawie: Ch. Hermans, N. Verbruggen, Physiological characterization of (...) Arabidopsis thaliana, „Journal of Experimental Botany”, Vol. 56, 2005.

    Określ, która próba roślin – A czy B – stanowiła próbę kontrolną w opisanym doświadczeniu. Odpowiedź uzasadnij, odwołując się do znaczenia tej próby w sprawdzeniu postawionej hipotezy.

    Zdjęcie roślin z prób A i B po barwieniu płynem Lugola; oznaczenia: „brak granatowego zabarwienia”, „granatowe zabarwienie”, „roślina z próby A” i „roślina z próby B”.

    Pokaż odpowiedźUkryj odpowiedź

    Przykładowe rozwiązanie

    • Próbę kontrolną stanowiła grupa A, a więc ta, gdzie rośliny uprawiano na pożywce pełnej, nie występował badany czynnik – brak soli magnezu. To dzięki tej grupie możemy zobaczyć, czy brak soli magnezu wpływa na zaburzenie eksportu cukrów.
    • Próba A, bo rośliny były zasilane pożywką pełną, co umożliwiło porównanie wyników z próbą B i odpowiednią interpretację wyników doświadczenia.
    • A, ponieważ rośliny zasilane były pożywką pełną i wyniki można było porównać z próbą badawczą.

    Schemat punktowania

    1 p. – za poprawne wskazanie próby kontrolnej, czyli próby A, wraz z poprawnym uzasadnieniem odnoszącym się do obecności magnezu w pożywce i możliwości porównania wyników z próbą badawczą, uprawianą bez magnezu.

    0 p. – za odpowiedź niespełniającą powyższych wymagań lub za brak odpowiedzi.

    Uwaga: Nie uznaje się odpowiedzi odnoszących się wyłącznie do definicji próby kontrolnej, np. „Wariant A, ponieważ próba ta miała niezmienione warunki w stosunku do naturalnych.”

    Zadanie 1.2

    Inny dział1 pkt
    Treść podzadania — poza wybranym działem

    Pierwotnym źródłem cukrów u roślin jest proces asymilacji dwutlenku węgla w chloroplastach. Węgiel eksportowany jest z chloroplastów głównie w postaci triozofosforanów, choć w wielu przypadkach do cytoplazmy jest uwalniana również glukoza, powstająca w wyniku hydrolizy skrobi okresowo gromadzonej w tych organellach. W warunkach zakłócenia eksportu produktów fotosyntezy skrobia gromadzi się w chloroplastach liści, co jest dobrym wskaźnikiem tego zaburzenia.

    Poniżej przedstawiono doświadczenie, którego celem było sprawdzenie wpływu deficytu magnezu na zaburzenia eksportu cukrów w liściach rzodkiewnika pospolitego.

    Hipoteza:
    Pierwszym z badanych objawów niedoboru magnezu u rzodkiewnika pospolitego jest zaburzenie eksportu cukrów z liści.

    Przebieg doświadczenia:
    Przez 21 dni prowadzono uprawę hydroponiczną sadzonek rzodkiewnika pospolitego, stosując różne pożywki:

    • połowę roślin zasilano pożywką pełną – próba A;
    • drugą połowę roślin zasilano pożywką bez soli magnezu – próba B.

    Rośliny oświetlano przez 12 h na dobę. Przez cały czas trwania doświadczenia obserwowano zabarwienie liści oraz ważono rośliny. Natomiast 14. dnia trwania doświadczenia wybrane rośliny barwiono płynem Lugola.

    Wyniki doświadczenia:

    1. Barwienie płynem Lugola – przykładowe rośliny po 14 dniach uprawy przedstawiono na zdjęciu poniżej;
    2. Barwa liści roślin – od 15. dnia wystąpiło stopniowe żółknięcie liści roślin w próbie B;
    3. Masa roślin – od 16. dnia odnotowywano, że rośliny z próby B miały niższą świeżą masę niż rośliny w próbie A.

    Na podstawie: Ch. Hermans, N. Verbruggen, Physiological characterization of (...) Arabidopsis thaliana, „Journal of Experimental Botany”, Vol. 56, 2005.

    Oceń, podkreślając TAK lub NIE, czy wyniki doświadczenia potwierdziły postawioną hipotezę. Wyjaśnij uzyskane wyniki.

    Potwierdzenie hipotezy: TAK / NIE

    Wyjaśnienie:

    Rośliny z próby A i próby B po barwieniu płynem Lugola, wraz z podpisami i oznaczeniami zabarwienia.

    Pokaż odpowiedźUkryj odpowiedź

    Schemat punktowania

    1 p. – za określenie prawdziwości postawionej hipotezy – TAK wraz z poprawnym uzasadnieniem odnoszącym się do uzyskanych wyników doświadczenia tj. do wykrycia skrobi w liściach roślin z deficytem magnezu zanim pojawiły się kolejne różnice między roślinami z obu grup.

    0 p. – za odpowiedź niespełniającą powyższych wymagań lub za brak odpowiedzi.

    Przykładowe rozwiązania

    TAK, ponieważ:

    • pierwszą zaobserwowaną różnicą, pomiędzy roślinami z próby badawczej i kontrolnej było gromadzenia skrobi w liściach.
    • w 14 dniu w liściach roślin, które nie były zasilane Mg, wykryto obecność skrobi, a dopiero w kolejnych dniach zauważono pojawianie się kolejnych różnic między roślinami.
    • gromadzenie skrobi w liściach roślin z niedoborem magnezu było najwcześniej pojawiającą się różnicą w stosunku do roślin zasilanych pełną pożywką.
    • w roślinie z deficytem magnezu zaobserwowano zaburzenia eksportu cukrów, o czym świadczy granatowe zabarwienie.

    Uwaga:
    Nie uznaje się odpowiedzi, które nie odnoszą się w pełni do hipotezy „Pierwszym z badanych objawów niedoboru magnezu …”.

    Zadanie 1.3

    Inny dział1 pkt
    Treść podzadania — poza wybranym działem

    Pierwotnym źródłem cukrów u roślin jest proces asymilacji dwutlenku węgla w chloroplastach. Węgiel eksportowany jest z chloroplastów głównie w postaci triozofosforanów, choć w wielu przypadkach do cytoplazmy jest uwalniana również glukoza, powstająca w wyniku hydrolizy skrobi okresowo gromadzonej w tych organellach. W warunkach zakłócenia eksportu produktów fotosyntezy skrobia gromadzi się w chloroplastach liści, co jest dobrym wskaźnikiem tego zaburzenia.

    Poniżej przedstawiono doświadczenie, którego celem było sprawdzenie wpływu deficytu magnezu na zaburzenia eksportu cukrów w liściach rzodkiewnika pospolitego.

    Hipoteza:
    Pierwszym z badanych objawów niedoboru magnezu u rzodkiewnika pospolitego jest zaburzenie eksportu cukrów z liści.

    Przebieg doświadczenia:
    Przez 21 dni prowadzono uprawę hydroponiczną sadzonek rzodkiewnika pospolitego, stosując różne pożywki:

    • połowę roślin zasilano pożywką pełną – próba A;
    • drugą połowę roślin zasilano pożywką bez soli magnezu – próba B.

    Rośliny oświetlano przez 12 h na dobę. Przez cały czas trwania doświadczenia obserwowano zabarwienie liści oraz ważono rośliny. Natomiast 14. dnia trwania doświadczenia wybrane rośliny barwiono płynem Lugola.

    Wyniki doświadczenia:
    1. Barwienie płynem Lugola – przykładowe rośliny po 14 dniach uprawy przedstawiono na zdjęciu poniżej;
    2. Barwa liści roślin – od 15. dnia wystąpiło stopniowe żółknięcie liści roślin w próbie B;
    3. Masa roślin – od 16. dnia odnotowywano, że rośliny z próby B miały niższą świeżą masę niż rośliny w próbie A.

    Na podstawie: Ch. Hermans, N. Verbruggen, Physiological characterization of (...) Arabidopsis thaliana, „Journal of Experimental Botany”, Vol. 56, 2005.

    Wykaz związek między stopniowym żółknięciem badanych roślin a ich uprawą na pożywce bez soli magnezu.

    Roślina z próby A bez granatowego zabarwienia oraz roślina z próby B z granatowym zabarwieniem po barwieniu płynem Lugola.

    Pokaż odpowiedźUkryj odpowiedź

    Przykładowe rozwiązania

    • Magnez jest niezbędny do syntezy chlorofilu, który jest zielonym barwnikiem.
    • Niedobór magnezu powoduje niedobór chlorofilu, więc liście tracą zielone zabarwienie.
    • Magnez jest składnikiem chlorofilu, który nadaje liściom zielone zabarwienie.
    • Niedobory magnezu w organizmach roślinnych (uprawianych na pożywce pozbawionej magnezu) powoduje w nich chlorozę, czyli stopniowe żółknięcie liści.

    Schemat punktowania

    1 p. – za odpowiedź uwzględniającą znaczenie magnezu jako elementu niezbędnego do syntezy chlorofilu nadającego zielone zabarwienie.

    0 p. – za odpowiedź niespełniającą powyższych wymagań lub za brak odpowiedzi.

    Zadanie 1.4

    Inny dział1 pkt
    Treść podzadania — poza wybranym działem

    Pierwotnym źródłem cukrów u roślin jest proces asymilacji dwutlenku węgla w chloroplastach. Węgiel eksportowany jest z chloroplastów głównie w postaci triozofosforanów, choć w wielu przypadkach do cytoplazmy jest uwalniana również glukoza, powstająca w wyniku hydrolizy skrobi okresowo gromadzonej w tych organellach. W warunkach zakłócenia eksportu produktów fotosyntezy skrobia gromadzi się w chloroplastach liści, co jest dobrym wskaźnikiem tego zaburzenia.

    Poniżej przedstawiono doświadczenie, którego celem było sprawdzenie wpływu deficytu magnezu na zaburzenia eksportu cukrów w liściach rzodkiewnika pospolitego.

    Hipoteza:
    Pierwszym z badanych objawów niedoboru magnezu u rzodkiewnika pospolitego jest zaburzenie eksportu cukrów z liści.

    Przebieg doświadczenia:
    Przez 21 dni prowadzono uprawę hydroponiczną sadzonek rzodkiewnika pospolitego, stosując różne pożywki:

    • połowę roślin zasilano pożywką pełną – próba A;
    • drugą połowę roślin zasilano pożywką bez soli magnezu – próba B.

    Rośliny oświetlano przez 12 h na dobę. Przez cały czas trwania doświadczenia obserwowano zabarwienie liści oraz ważono rośliny. Natomiast 14. dnia trwania doświadczenia wybrane rośliny barwiono płynem Lugola.

    Wyniki doświadczenia:

    1. Barwienie płynem Lugola – przykładowe rośliny po 14 dniach uprawy przedstawiono na zdjęciu poniżej;
    2. Barwa liści roślin – od 15. dnia wystąpiło stopniowe żółknięcie liści roślin w próbie B;
    3. Masa roślin – od 16. dnia odnotowywano, że rośliny z próby B miały niższą świeżą masę niż rośliny w próbie A.

    Na podstawie: Ch. Hermans, N. Verbruggen, Physiological characterization of (…) Arabidopsis thaliana, „Journal of Experimental Botany”, Vol. 56, 2005.

    Wyjaśnij, dlaczego rośliny zasilane pożywką bez soli magnezu miały niższą świeżą masę niż rośliny zasilane pożywką pełną.

    Roślina z próby A bez granatowego zabarwienia oraz roślina z próby B z granatowym zabarwieniem po barwieniu płynem Lugola.

    Pokaż odpowiedźUkryj odpowiedź

    Przykładowe rozwiązania

    • Spowodowane jest to spadkiem intensywności fotosyntezy, a przez to zmniejszeniem ilości wytwarzanych związków organicznych.
    • Magnez/Mg jest konieczny do prawidłowego przebiegu fotosyntezy, której produktami są związki organiczne budujące ciało rośliny.
    • Mg wpływa na aktywność karboksylazy rybulozobisfosforanowej w stromie chloroplastów. Brak magnezu zaburza więc wiązanie CO2, a przez to ogranicza wytwarzanie związków organicznych, z których budowane jest ciało rośliny.
    • Niższa świeża masa wynika z niedoboru chlorofilu (Mg wchodzi w skład chlorofilu) przez co roślina przeprowadzała fotosyntezę z mniejszą wydajnością i dlatego miała niższą masę niż roślina zasilana pełną pożywką.

    Schemat punktowania

    1 p. – za wyjaśnienie uwzględniające niedobór magnezu wywołujący spadek intensywności / wydajności fotosyntezy i w konsekwencji zmniejszenie ilości wytwarzanych związków organicznych lub uwzględniające spadek w stromie chloroplastów aktywności karboksylazy rybulozobisfosforanowej i zaburzone wiązanie CO2, a przez to ograniczone wytwarzanie związków organicznych.

    0 p. – za odpowiedź niespełniającą powyższych wymagań lub za brak odpowiedzi.

    Uwaga
    Nie uznaje się odpowiedzi zbyt ogólnych odnoszących się jedynie do hamowania fotosyntezy jako konsekwencji niedoboru magnezu w pożywce.

    Zadanie 1.5

    1 pkt

    Pierwotnym źródłem cukrów u roślin jest proces asymilacji dwutlenku węgla w chloroplastach. Węgiel eksportowany jest z chloroplastów głównie w postaci triozofosforanów, choć w wielu przypadkach do cytoplazmy jest uwalniana również glukoza, powstająca w wyniku hydrolizy skrobi okresowo gromadzonej w tych organellach. W warunkach zakłócenia eksportu produktów fotosyntezy skrobia gromadzi się w chloroplastach liści, co jest dobrym wskaźnikiem tego zaburzenia.

    Poniżej przedstawiono doświadczenie, którego celem było sprawdzenie wpływu deficytu magnezu na zaburzenia eksportu cukrów w liściach rzodkiewnika pospolitego.

    Hipoteza:
    Pierwszym z badanych objawów niedoboru magnezu u rzodkiewnika pospolitego jest zaburzenie eksportu cukrów z liści.

    Przebieg doświadczenia:
    Przez 21 dni prowadzono uprawę hydroponiczną sadzonek rzodkiewnika pospolitego, stosując różne pożywki:

    • połowę roślin zasilano pożywką pełną – próba A;
    • drugą połowę roślin zasilano pożywką bez soli magnezu – próba B.

    Rośliny oświetlano przez 12 h na dobę. Przez cały czas trwania doświadczenia obserwowano zabarwienie liści oraz ważono rośliny. Natomiast 14. dnia trwania doświadczenia wybrane rośliny barwiono płynem Lugola.

    Wyniki doświadczenia:
    1. Barwienie płynem Lugola – przykładowe rośliny po 14 dniach uprawy przedstawiono na zdjęciu poniżej;
    2. Barwa liści roślin – od 15. dnia wystąpiło stopniowe żółknięcie liści roślin w próbie B;
    3. Masa roślin – od 16. dnia odnotowywano, że rośliny z próby B miały niższą świeżą masę niż rośliny w próbie A.

    Na podstawie: Ch. Hermans, N. Verbruggen, Physiological characterization of (...) Arabidopsis thaliana, „Journal of Experimental Botany”, Vol. 56, 2005.

    Spośród wymienionych elementów budowy rośliny wybierz i podkreśl wszystkie te, które biorą bezpośredni udział w transporcie węglowodanów z komórek miękiszu asymilacyjnego liści rzodkiewnika do komórek korzeni tej rośliny.

    komórki przyrurkowe  naczynia  cewki  rurki sitowe  włókna drzewne

    Rośliny z próby A i próby B po barwieniu płynem Lugola, z podpisami „brak granatowego zabarwienia” i „granatowe zabarwienie”.

    Pokaż odpowiedźUkryj odpowiedź

    Rozwiązanie

    • komórki przyrurkowe, rurki sitowe

    Schemat punktowania

    1 p. – za prawidłowe wskazanie wszystkich struktur, które biorą bezpośredni udział w transporcie węglowodanów.

    0 p. – za odpowiedź niespełniającą powyższych wymagań lub za brak odpowiedzi.

    Zadanie 7
    Matura 2020 · czerwiec · Formuła 2015 · poziom rozszerzony
    3 podzadania
    Informacja do podzadań

    Żyto zwyczajne jest rośliną uprawną, należy do gromady okrytonasiennych i klasy jednoliściennych. W tabeli przedstawiono średnie wyniki pomiarów dotyczące systemu korzeniowego 4-miesięcznej rośliny żyta zwyczajnego, rosnącej pojedynczo w skrzyni.

    Badane parametryWartość
    Powierzchnia całego systemu korzeniowego (wraz z włośnikami)639 m2
    Całkowita powierzchnia włośników432 m2
    Długość całego systemu korzeniowego (bez włośników)622 km
    Łączna długość włośników10 620 km

    Na podstawie: Podstawy fizjologii roślin, pod red. J. Kopcewicza i S. Lewaka Warszawa 2002.

    Zadanie 7.1

    Inny dział1 pkt
    Treść podzadania — poza wybranym działem

    Określ, od którego z parametrów przedstawionych w tabeli zależy pobieranie przez roślinę wody z gleby. Odpowiedź uzasadnij.

    Pokaż odpowiedźUkryj odpowiedź

    Przykładowe rozwiązania

    • Całkowita powierzchnia włośników zwiększa powierzchnię wchłaniania wody przez korzenie.
    • Duża całkowita powierzchnia włośników zwiększa powierzchnię, przez którą zachodzi napływ wody do korzenia.
    • Ponieważ im większa całkowita powierzchnia włośników, tym więcej wody pobiera ta roślina.

    Schemat punktowania

    1 p. – za poprawne określenie cechy, jaką jest (duża) całkowita powierzchnia włośników lub łączna długość włośników warunkujących zwiększenie powierzchni wchłaniania wody z podłoża – odnoszące się do zwiększenia powierzchni chłonnej korzenia lub efektywności pobierania wody.

    0 p. – za odpowiedź niespełniającą powyższych wymagań lub za brak odpowiedzi.

    Uwagi:

    • Uznaje się opisowe podanie cechy, wynikającej z analizy danych zebranych w tabeli, np. dotyczącej udziału powierzchni włośników w powierzchni całego systemu korzeniowego.
    • Uznaje się odpowiedź odnoszącą się tylko do „powierzchni włośników” zamiast do „całkowitej powierzchni włośników”.

    Zadanie 7.2

    1 pkt

    Na rysunkach A i B przedstawiono dwa rodzaje systemów korzeniowych roślin.

    Na podstawie: http://www.biologydiscussion.com

    Określ, na którym rysunku – A czy B – przedstawiono typ systemu korzeniowego występujący u żyta. Odpowiedź uzasadnij, odnosząc się do widocznej na rysunku cechy budowy charakterystycznej dla klasy roślin, do której należy żyto.

    Rysunki A i B przedstawiające dwa rodzaje systemów korzeniowych roślin.

    Pokaż odpowiedźUkryj odpowiedź

    Przykładowe rozwiązania

    • B, ponieważ żyto należy do roślin jednoliściennych, dla których typowym systemem korzeniowym jest system wiązkowy.
    • B, ponieważ system korzeniowy przedstawiony na tym schemacie cechuje się brakiem korzenia głównego, co jest typowe dla roślin jednoliściennych, do których należy żyto.
    • B, ponieważ żyto jako roślina jednoliścienna posiada system korzeniowy składający się z wielu równorzędnych, podobnej grubości, korzeni, rozchodzących się od podstawy łodygi.
    • B, ponieważ na A przedstawiono system korzeniowy palowy, charakterystyczny dla dwuliściennych, a żyto należy do jednoliściennych.

    Schemat punktowania

    1 p. – za wskazanie schematu B, wraz z poprawnym uzasadnieniem odnoszącym się do cechy systemu korzeniowego wiązkowego i wskazanie, że żyto należy do roślin jednoliściennych.

    0 p. – za odpowiedź niespełniającą powyższych wymagań lub za brak odpowiedzi.

    Zadanie 7.3

    Inny dział1 pkt
    Treść podzadania — poza wybranym działem

    Wyjaśnij, dlaczego zbyt duże stężenie soli w roztworze glebowym jest przyczyną zmniejszenia wydajności pobierania wody przez włośniki. W odpowiedzi odnieś się do mechanizmu pobierania wody przez włośniki.

    Pokaż odpowiedźUkryj odpowiedź

    Przykładowe rozwiązania

    • Różnica potencjału osmotycznego jest zbyt mała więc roślina nie pobiera wystarczającej ilości wody z gleby.
    • Potencjał wody będzie niższy w glebie w związku z czym poprzez włośniki nie będzie mogła być pobierana woda z gleby/otoczenia.
    • Roztwór glebowy przy zbyt dużym stężeniu soli będzie hipertoniczny względem korzenia, co spowoduje że roślina/korzeń nie będzie mogła pobierać wody z gleby (a będzie ją traciła).

    Schemat punktowania

    1 p. – za poprawne wyjaśnienie przyczyny zmniejszonej wydajności pobierania wody przez włośniki w opisanych warunkach, uwzględniające zbyt małą różnicę potencjałów osmotycznych między roztworem glebowym a włośnikami lub hipertoniczność roztworu glebowego względem włośników ograniczające pobieranie wody.

    0 p. – za odpowiedź niespełniającą powyższych wymagań lub za brak odpowiedzi.

    • Roślina znajduje się w stanie suszy fizjologicznej i nie może pobierać wody z gleby (mimo, że woda jest dostępna).
    Zadanie 3
    Matura 2020 · maj · Formuła 2015 · poziom rozszerzony
    3 podzadania3 pkt
    Informacja do podzadań

    U roślin przyrost ściany komórkowej na grubość polega na odkładaniu kolejnych warstw włókien celulozowych na warstwy już istniejące.

    W najwcześniej odkładanych warstwach ściany włókna celulozowe są ułożone poprzecznie do kierunku wydłużania się komórki. Dopiero późniejsze warstwy są ułożone równolegle do tej osi. Ściany wtórne powstają na ścianach pierwotnych od strony protoplastu, po zakończeniu wzrostu wydłużeniowego komórki. Są zbudowane z kolejnych warstw mikrofibryli celulozowych i często podlegają procesom lignifikacji, kutynizacji bądź suberynizacji (korkowacenia).

    Na schemacie zilustrowano wzrost wydłużeniowy komórki.

    wzrost wydłużeniowy komórki roślinnej

    Zadanie 3.1

    Inny dział1 pkt
    27%średni wynik CKE
    Średni procent zdobytych punktów. Wyższy wynik oznacza, że zadanie było łatwiejsze dla zdających.
    Treść podzadania — poza wybranym działem

    Oceń, czy poniższe stwierdzenia dotyczące wzrostu komórek roślinnych są prawdziwe. Zaznacz P, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe.

    1. Włókna celulozowe ułożone w ścianie pierwotnej poprzecznie do osi wzrostu (kierunku wzrostu) ograniczają wzrost komórki na grubość. P F
    2. Brak w ścianie pierwotnej włókien celulozowych ułożonych równolegle do osi wzrostu (kierunku wzrostu) sprawia, że możliwy staje się wzrost wydłużeniowy komórki. P F
    3. Pod wpływem turgoru włókna celulozowe w ścianie wtórnej rozsuwają się i komórka rośnie. P F
    Pokaż odpowiedźUkryj odpowiedź

    Rozwiązanie

    1. – P, 2. – P, 3. – F

    1 p. – za poprawną ocenę wszystkich trzech stwierdzeń.

    0 p. – za odpowiedź niespełniającą powyższych wymagań albo za brak odpowiedzi.

    Zadanie 3.2

    1 pkt
    Rośliny – budowa i funkcje tkanek i organów
    13%średni wynik CKE
    Średni procent zdobytych punktów. Wyższy wynik oznacza, że zadanie było łatwiejsze dla zdających.

    Na przykładzie jednej cechy wykaż związek budowy komórek korka z jego funkcją.

    Pokaż odpowiedźUkryj odpowiedź

    Przykładowe rozwiązania

    • Martwe i wypełnione powietrzem komórki korka tworzą warstwę termoizolacyjną.
    • Zgrubiałe i zdrewniałe ściany komórkowe tej tkanki nadają odporność mechaniczną roślinie.
    • Korek jest zbudowany z komórek, których ściany są wysycone suberyną, co powoduje, że są nieprzepuszczalne dla wody i chronią roślinę przed jej utratą.
    • Komórki korka są wypełnione powietrzem, dzięki czemu tworzą warstwę izolującą wnętrze rośliny przed zmianami temperatury.
    • Garbniki zawarte w ścianie komórkowej korka chronią roślinę przed infekcjami grzybiczymi.

    Uwagi:

    • Uznaje się odpowiedzi odwołujące się ogólnie do funkcji izolacyjnej korka, jeśli w innej części odpowiedzi został określony czynnik, przed którym chroni ta tkanka, np. „Ściany komórek korka uległy skorkowaceniu, dzięki czemu są nieprzepuszczalne dla wody i stanowią skuteczną warstwę izolacyjną”.
    • Nie uznaje się odpowiedzi odnoszących się do cech budowy tkanki, a nie komórek korka, np. „Komórki korka tworzą kilka warstw, co chroni roślinę przed czynnikami środowiskowymi, np. urazami mechanicznymi, wnikaniem drobnoustrojów”.
    • Nie uznaje się odpowiedzi wiążących adkrustację ściany komórkowej suberyną z odpornością mechaniczną tej tkanki, np. „Wzmocnione suberyną komórki korka chronią roślinę przed urazami mechanicznymi”.

    1 p. – za poprawne wykazanie, na przykładzie jednej cechy, związku między budową komórek korka a funkcją, jaką on pełni (termoizolacyjną, wzmacniającą, ochronną przed: utratą wody, uszkodzeniami mechanicznymi lub wnikaniem patogenów).

    0 p. – za odpowiedź niespełniającą powyższych wymagań albo za brak odpowiedzi.

    Zadanie 3.3

    1 pkt
    Rośliny – budowa i funkcje tkanek i organów
    19%średni wynik CKE
    Średni procent zdobytych punktów. Wyższy wynik oznacza, że zadanie było łatwiejsze dla zdających.

    Podaj przykład tkanki roślinnej, której wtórne ściany komórkowe zawierają dużą ilość ligniny, oraz określ, jaką funkcję w roślinie pełni ta tkanka.

    Pokaż odpowiedźUkryj odpowiedź

    Przykładowe rozwiązania

    • Drewno – przewodzenie wody.
    • Ksylem – umożliwia transport wody z rozpuszczonymi w niej solami mineralnymi.
    • Sklerenchyma – funkcja wzmacniająca.
    • Sklerenchyma – twarda pestka chroni nasiono przed uszkodzeniem.
    • Twardzica – zapewnia wytrzymałość i odporność na złamanie.

    Uwagi:

    • Uznaje się odpowiedzi odnoszące się do funkcji wzmacniającej drewna, np. „Drewno – nadaje sztywność łodydze”, ponieważ drewno jest tkanką niejednorodną i zawiera włókna drzewne, które pełnią funkcję wzmacniającą.
    • Uznaje się odpowiedzi dotyczące innych tkanek zawierających ligninę: endodermy i korka pod warunkiem prawidłowego określenia ich funkcji.

    1 p. – za podanie właściwego przykładu tkanki wzmacniającej lub przewodzącej i określenie jej funkcji.

    0 p. – za odpowiedź niespełniającą powyższych wymagań albo za brak odpowiedzi.

    Zadanie 4
    Matura 2020 · maj · Formuła 2015 · poziom rozszerzony
    2 podzadania2 pkt
    Informacja do podzadań

    Miękisz powietrzny, zwany aerenchymą, występuje u roślin wodnych i roślin żyjących na siedliskach podmokłych. Pełni on głównie funkcję tkanki przewietrzającej.

    Na zdjęciu przedstawiono aerenchymę z kłącza tataraku.

    aerenchyma kłącza tataraku

    Zadanie 4.1

    1 pkt
    Rośliny – budowa i funkcje tkanek i organów
    32%średni wynik CKE
    Średni procent zdobytych punktów. Wyższy wynik oznacza, że zadanie było łatwiejsze dla zdających.

    Podaj jedną, widoczną na zdjęciu, cechę budowy aerenchymy, która różni tę tkankę od innych typów tkanki miękiszowej i jest przystosowaniem do pełnienia funkcji przewietrzającej.

    Pokaż odpowiedźUkryj odpowiedź

    Przykładowe rozwiązania

    • Obecność dużych przestworów międzykomórkowych.
    • Aerenchyma ma dużą objętość przestworów międzykomórkowych przewyższającą objętość komórek.
    • Występowanie dużych przestrzeni wypełnionych powietrzem pomiędzy komórkami miękiszu.
    • Silnie rozwinięty system przestrzeni międzykomórkowych wypełnionych powietrzem (co ułatwia oddychanie organów zanurzonych w wodzie).
    • Dla wymiany gazowej ma znaczenie charakterystyczna dla tej tkanki duża powierzchnia wnętrza przestworów.

    1 p. – za podanie właściwej, widocznej na zdjęciu cechy aerenchymy, czyli dużej objętości lub dużej powierzchni przestworów międzykomórkowych.

    0 p. – za odpowiedź niespełniającą powyższych wymagań albo za brak odpowiedzi.

    Uwagi:

    • Uznaje się odpowiedzi odnoszące się do łączenia się przestworów międzykomórkowych w kanały wentylacyjne, np. „Obecność kanałów wentylacyjnych”.
    • Nie uznaje się odpowiedzi odnoszących się wyłącznie do obecności (licznych) przestworów międzykomórkowych, bez wskazania na ich dużą objętość lub pole powierzchni, ponieważ ich występowanie jest cechą także innych tkanek miękiszowych.

    Zadanie 4.2

    1 pkt
    Rośliny – budowa i funkcje tkanek i organów
    55%średni wynik CKE
    Średni procent zdobytych punktów. Wyższy wynik oznacza, że zadanie było łatwiejsze dla zdających.

    Podaj przykład funkcji, którą pełni aerenchyma u roślin wodnych, innej niż przewietrzanie.

    Pokaż odpowiedźUkryj odpowiedź

    Przykładowe rozwiązania

    • Aerenchyma umożliwia unoszenie się roślin na wodzie.
    • Aerenchyma umożliwia utrzymywanie się liści roślin wodnych na powierzchni wody.
    • Unoszenie się roślin w toni wodnej.
    • Zapewnia dużą wyporność roślinom wodnym.
    • Aerenchyma może magazynować tlen.

    Uwaga:
    Nie uznaje się odpowiedzi odnoszących się do fotosyntezy, ponieważ nie jest to podstawową funkcją aerenchymy, a dodatkowo – nie zawsze prowadzi ona ten proces, np. w kłączach roślin wodnych fotosynteza nie zachodzi.

    1 p. – za podanie poprawnej funkcji innej niż przewietrzająca, polegającej na zwiększeniu wyporności rośliny lub magazynowaniu gazów oddechowych.

    0 p. – za odpowiedź niespełniającą powyższych wymagań albo za brak odpowiedzi.

    Zadanie 5
    Matura 2018 · czerwiec · Formuła 2015 · poziom rozszerzony
    3 podzadania
    Informacja do podzadań

    Na rysunkach przedstawiono kolejne etapy podziału mitotycznego komórki roślinnej.

    Na podstawie: M. Podbielkowska, Z. Podbielkowski, Biologia z higieną i ochroną środowiska, Warszawa 1989.

    Rysunki etapów podziału mitotycznego komórki roślinnej oznaczone: Interfaza, A, B, C, D, E.

    Zadanie 5.1

    Inny dział1 pkt
    Treść podzadania — poza wybranym działem

    Na rysunkach przedstawiono kolejne etapy podziału mitotycznego komórki roślinnej.

    Na podstawie: M. Podbielkowska, Z. Podbielkowski, Biologia z higieną i ochroną środowiska, Warszawa 1989.

    Na podstawie rysunków uporządkuj przedstawione w tabeli opisy etapów mitozy w kolejności ich zachodzenia w komórce roślinnej. Wpisz w tabelę numery 2.–5.

    Opis etapuKolejność
    Wskutek skracania się mikrotubul wrzeciona kariokinetycznego chromatydy każdego chromosomu rozdzielają się i wędrują do przeciwległych biegunów komórki.
    Chromosomy zostają przyłączone do mikrotubul wrzeciona kariokinetycznego i ustawiają się w płaszczyźnie równikowej komórki.
    Chromatyna jest skondensowana. Zanika jąderko. Następuje początek formowania się wrzeciona kariokinetycznego.1
    Wyodrębniają się chromosomy, z których każdy zawiera po dwie chromatydy siostrzane. Zanika otoczka jądrowa.
    Tworzą się jądra potomne, a pomiędzy nimi powstaje przegroda pierwotna, która powiększając się, rozdziela całkowicie dwie komórki potomne.

    Sześć rysunków komórki roślinnej oznaczonych kolejno: Interfaza, A, B, C, D, E.

    Pokaż odpowiedźUkryj odpowiedź

    Rozwiązanie

    kolejność: 4, 3, 1, 2, 5

    1 p. – za poprawne uporządkowanie wszystkich opisów etapów mitozy.

    0 p. – za każdą inną odpowiedź lub za brak odpowiedzi.

    Zadanie 5.2

    Inny dział1 pkt
    Treść podzadania — poza wybranym działem

    Na rysunkach przedstawiono kolejne etapy podziału mitotycznego komórki roślinnej.

    Na podstawie: M. Podbielkowska, Z. Podbielkowski, Biologia z higieną i ochroną środowiska, Warszawa 1989.

    Spośród etapów podziału mitotycznego komórki przedstawionych na rysunkach (A–E) wybierz i podaj oznaczenie literowe tego etapu, na którym:

    1. rozpoczynają się podział cytoplazmy i wytwarzanie ściany komórkowej ……………… .

    2. chromosomy są najlepiej widoczne i mogą być wykorzystywane do określenia kariotypu komórki ……………… .

    Rysunki komórki roślinnej oznaczone: Interfaza, A, B, C, D, E

    Pokaż odpowiedźUkryj odpowiedź

    Rozwiązanie

    1. D.
    2. B.

    1 p. – za podanie poprawnych oznaczeń obu wskazanych w poleceniu etapów mitozy.

    0 p. – za każdą inną odpowiedź lub za brak odpowiedzi.

    Zadanie 5.3

    1 pkt

    Na rysunkach przedstawiono kolejne etapy podziału mitotycznego komórki roślinnej.

    Na podstawie: M. Podbielkowska, Z. Podbielkowski, Biologia z higieną i ochroną środowiska, Warszawa 1989.

    Wybierz spośród poniższych (A–D) i zaznacz nazwę tkanki roślinnej, w której zachodzą intensywne podziały mitotyczne, oraz określ, jakie znaczenie dla rozwoju rośliny mają podziały komórek tej tkanki.

    Znaczenie:

    Rysunki kolejnych etapów podziału mitotycznego komórki roślinnej, oznaczone: Interfaza, A, B, C, D, E.

    A. A. kolenchyma
    B. B. drewno
    C. C. miazga
    D. D. łyko
    Pokaż odpowiedźUkryj odpowiedź

    Przykładowe rozwiązanie

    A. kolenchyma
    B. drewno
    C. miazga
    D. łyko

    Znaczenie:

    • umożliwiają przyrost wtórny rośliny na grubość.
    • dają początek łyku i drewnu (w wiązkach przewodzących pędów i korzeni).
    • powodują wytworzenie wtórnych tkanek przewodzących.

    Uwaga: Uznaje się odpowiedź „Miazga korkorodna powoduje wytworzenie wtórnych tkanek okrywających”.

    1 p. – za prawidłowe zaznaczenie przykładu tkanki roślinnej, w której odbywają się intensywne podziały mitotyczne oraz poprawne określenie znaczenia tych podziałów dla rośliny.

    0 p. – za odpowiedź niespełniającą powyższych wymagań lub za brak odpowiedzi.